ἀτιμάζω
Verbe · atimazô (atimadzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀτιμάζω (f.
άσω, ao.
ἠτίμασα, pf.
ἠτίμακα [μᾱ] ;
pass. f. ἀτιμασθήσομαι, ao.
ἠτιμάσθην, pf.
ἠτίμασμαι) [ῑ]
I
1 déshonorer :
τινά, Il.
9, 450 ; Od.
6, 283, qqn ; οἶκον, Od. 21, 332, une maison ; au
pass. être déshonoré, outragé : πρός
τινος, Pd. (Ath. 601d) ; Hdt. 1, 61, par qqn ; abs.
Soph. O.R.
1081 ||
2 frapper d’une peine
infamante, Thc. 3,
42 ; Xén. Cyr. 1, 6, 20 ;
en parl. des censeurs à Rome,
DC. 38, 13
||
II mépriser, traiter
avec dédain : τινά, Od. 8, 309, etc. ; Eschl. Sept. 1018, etc. ; τι, Plat. Phæd. 107a, qqe ch. ;
avec double acc. ἔπη ἃ
ἀτιμάζεις πόλιν, Soph. O.R. 340, les paroles
méprisantes que tu prononces sur la cité ||
III juger indigne :
τινά τινος, Eschl. Pr. 783 ; Soph. O.C. 49, juger qqn indigne
de qqe ch. ; avec un inf. οὐκ ἀτιμάσω θεοὺς προσειπεῖν, Eur. H.f. 608, je ne dédaignerai pas d’invoquer les dieux ;
μή μ’ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν σύν σοι,
Soph. Ant.
544, ne me juge pas indigne de mourir
avec toi ||
E Impf. itér. 3 sg.
ἀτιμάζεσκε, Il.
9, 450.
Étym.
ἄτιμος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
40 occurrences
Marc
1- 12:4… αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον· κἀκεῖνον ἐκεφαλίωσαν καὶ ἠτίμασαν.
Luc
1- 20:11… δοῦλον· οἱ δὲ κἀκεῖνον δείραντες καὶ ἀτιμάσαντες ἐξαπέστειλαν κενόν.
Jean
1- 8:49… τιμῶ τὸν πατέρα μου, καὶ ὑμεῖς ἀτιμάζετέ με.
Actes
1- 5:41… συνεδρίου ὅτι κατηξιώθησαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος ἀτιμασθῆναι·
Romains
2- 1:24… τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς,
- 2:23… τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τὸν θεὸν ἀτιμάζεις;
Jacques
1- 2:6ὑμεῖς δὲ ἠτιμάσατε τὸν πτωχόν. οὐχ οἱ πλούσιοι καταδυναστεύουσιν …