ἀόρατος
Adjectif · aoratos (aoratos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἀ·όρατος, ος, ον
[ρᾱ]
I pass.
1 invisible, Plat. Phæd. 85e, etc. ; Isocr. 8b, etc. ||
2 non vu, non visité,
Pol. 3, 36, 7
||
II act. qui ne voit pas ou n’a
pas vu, gén. Pol. 2, 21, 2 ;
3, 108, 6, etc. ; abs. Luc. Halc. 3.
Étym.
ἀ, ὁράω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Romains
1- 1:20τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασιν …
Colossiens
2- 1:15ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως,
- 1:16… τῆς γῆς, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ …
1 Timothée
1- 1:17τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων, ἀφθάρτῳ, ἀοράτῳ, μόνῳ θεῷ, τιμὴ καὶ δόξα εἰς …
Hébreux
1- 11:27… τὸν θυμὸν τοῦ βασιλέως, τὸν γὰρ ἀόρατον ὡς ὁρῶν ἐκαρτέρησεν.