Concordance

ἁλιεύς

Nom · haliéfs (halieus)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἁλιεύς, έως (ὁ) [ᾰ] qui vit sur mer, d’où :
I subst.
1 pêcheur, Od. 12, 251 ; 22, 384 ; Hdt. 3, 42 ; Soph. fr. 118 ; Plat. Ion 539e, etc. ||
2 marin, matelot, Od. 24, 419 ||
3 sorte de poisson, Plut. M. 978d ||
II adj. ἐρέται ἁλ. Od. 16, 349, rameurs sur mer ; βάτραχος ἁλ. grenouille de mer (Lophius piscatorius L.) Arstt. H.A. 9, 37 ||
E Voc. -εῦ, Clém. Hymn. p. 312 ; gén. contr. -ιῶς, Phérécr. (Bkk. 383) ; acc. pl. non contr. ἁλιέας, Antiph. (Com. fr. 3, 104, 17); Alex. (Com. fr. 3, 455). Décl. épq. et ion. : pl. nom. -ιῆες, Od. 22, 384 ; gén. -ιήων, Call. Dian. 196 ; acc. -ιῆας, Od. 16, 349 ; Nic. Th. 823.
Étym. ἅλς.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

9 occurrences

  1. Matthieu

    2
  2. 4:18… ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν, ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς·
  3. 4:19… Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων.

  4. Marc

    2
  5. 1:16… ἀμφιβάλλοντας ἐν τῇ θαλάσσῃ, ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς·
  6. 1:17… ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων.

  7. Luc

    1
  8. 5:2… ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην, οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀπ’ αὐτῶν ἀποβάντες ἔπλυνον τὰ δίκτυα.