ἁμάρτημα
Nom · hamartima (hamartêma)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἁμάρτημα, ατος
(τὸ) [ᾰμ]
1 erreur, faute,
Thc. 2, 65 ;
Soph. Ant.
1261 ; Plat.
Pol. 296b, etc. ; p. opp. à
ἀδίκημα (v. ce
mot) ||
2 infirmité, maladie,
Plat. Gorg.
479a.
Étym.
ἁμαρτάνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
41 occurrences
Marc
2- 3:28… ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, τὰ ἁμαρτήματα καὶ αἱ βλασφημίαι ὅσα ἐὰν βλασφημήσωσιν·
- 3:29… τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου ἁμαρτήματος.
Romains
1- 3:25… αὐτοῦ διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων
1 Corinthiens
1- 6:18φεύγετε τὴν πορνείαν· πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ …
2 Pierre
1- 1:9… λαβὼν τοῦ καθαρισμοῦ τῶν πάλαι αὐτοῦ ἁμαρτημάτων.