ἁμαρτάνω

Verbe · hamartanô (hamartanô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἁμαρτάνω (f. ἁμαρτήσομαι, ao. 2 ἥμαρτον, pf. ἡμάρτηκα ; pass. ao. ἡμαρτήθην, pf. ἡμάρτημαι)
I au pr.
1 manquer le but, Il. 5, 287 ; Eschl. fr. 179, etc. ; avec un gén. : ἁ. σκοποῦ, Ant. 124, 26, manquer le but ; τινὸς ἁ. Il. 10, 372, manquer qqn ||
2 p. suite dévier, s’égarer : ἁ. τῆς ὁδοῦ, Ar. Pl. 961, se tromper de chemin, s’égarer ||
II fig.
1 se tromper, se méprendre, avec un gén. ἁμαρτάνειν, Thc. 1, 33 ; 6, 92, etc. avoir une fausse opinion, faire fausse route ; ἁ. τἀληθέος, Hdt. 7, 139, s’écarter de la vérité ; avec l’acc. seul, Hdt. 7, 139 ||
2 ne pas obtenir : ἁ. τί τινος, Soph. Ph. 231, ne pas obtenir qqe ch. de qqn ||
3 être privé de, gén. Od. 7, 292 ; d’où perdre, gén. : ὀπωπῆς ἁμαρτάνειν, Od. 9, 512, perdre la vue ||
4 manquer de faire, négliger, gén. Il. 24, 68 ; Eschl. Ag. 213 ||
5 commettre une faute, faillir, pécher, Il. 9, 501 ; Eschl. Pr. 260 ; Soph. El. 1207, etc. ; Thc. 1, 21 ; ἁ. τι, Od. 22, 154 ; Eschl. Suppl. 915 ; Soph. Aj. 1096 ; Ar. Pl. 474 ; περί τι, Xén. An. 3, 2, 20 ; Plat. Rsp. 334c ; περί τινος, Xén. Hell. 1, 7, 27 ; Plat. Leg. 891e ; Dém. 501, 2 ; ἐπί τινι, Ant. 140, 13 ; ἐπί τι, Arstt. Nic. 4, 5, 3 ; ἔν τινι, Thc. 1, 42, etc. ; Plat. Rsp. 340d ; ou τινι, Eur. Tr. 1123 ; Plat. Gorg. 489b, faillir en qqe ch. ; ἁ. εἴς τινα, Hdt. 1, 138 ; Thc. 1, 38 ; Soph. O.C. 968 ; περί τινα, Ant. 121, 41 ; τι περί τινα, Xén. An. 3, 2, 20, commettre une faute à l’égard de qqn ; ἁμαρτίαν ἁμ. ἔς τινα, Eur. Hipp. 320 ; ἁμάρτημα περί τινα ἁμ. Plat. Leg. 730a, commettre une faute à l’égard de qqn, envers qqn ; avec un part. se tromper en..., avoir tort de..., Eur. Or. 1630 (mais le part. marque qqf. une action simultanée : ἥμαρτε χρηστὰ μωμένη, Soph. Tr. 1136, elle s’est trompée voulant bien faire) etc. ; au pass. εἰ ἡμάρτηται, Thc. 3, 56, s’il y a eu faute ; ἁμαρτάνεται περί τι, Plat. Leg. 759c, on se trompe en qqe ch., on fait une faute ; τὰ ἡμαρτημένα, Soph. O.C. 439, 1269 ; Eur. Tr. 1028, etc. les fautes commises ; τὰ περὶ τὴν πόλιν ἁμαρτανόμενα, Xén. Mem. 1, 2, 9, les fautes que l’on commet envers l’État ; τὰ περί τι εἰς τὰ θεῖα ἁμαρτανόμενα, Plat. Leg. 759c, les fautes que l’on commet en qqe ch. à l’égard de la religion, les manquements en matière de religion ; ἡμαρτημέναι πολιτεῖαι, Plat. Rsp. 449a ; Arstt. Pol. 3, 1, 9, etc. États mal administrés ||
E Fut. ἁμαρτήσω, Chil. (Stob. Fl. 3, 79), surt. d’usage réc. DC. 59, 20 ; Gal. 7, 653 ; 13, 755 ; NT. Matth. 18, 21. Ao. 1 ἡμάρτησα, Empéd. 372 Stein ; Spt. 1 Reg. 19, 4 ; Anth. 7, 339 ; DS. 2, 14, etc. Ao. 2 poét. ἅμαρτον [ᾰμ] Il. 4, 491, etc. ; Pd. N. 7, 37 ; opt. poét. 1 sg. ἁμάρτοιν, Crat. (Com. fr. 2, 47); ao. 2 épq. ἤμϐροτον (p. ἥμαρτον, *ἥμρατον, *ἥμροτον, ἥμϐροτον) seul. indic. Il. 5, 287, etc. ; Od. 21, 425, etc. ; A. Rh. 2, 623.
Étym. R. indo-europ. *h₂mert-, manquer ; cf. νημερτής.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

300 occurrences

  1. Matthieu

    3
  2. 18:15Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε …
  3. 18:21… αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπεν· Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ …
  4. 27:4λέγων· Ἥμαρτον παραδοὺς αἷμα ἀθῷον. οἱ δὲ εἶπαν· …
  5. Luc

    4
  6. 15:18… πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου,
  7. 15:21εἶπεν δὲ ὁ υἱὸς αὐτῷ· Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, …
  8. 17:3προσέχετε ἑαυτοῖς. ἐὰν ἁμάρτῃ ὁ ἀδελφός σου ἐπιτίμησον αὐτῷ, καὶ …
  9. 17:4καὶ ἐὰν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ καὶ ἑπτάκις ἐπιστρέψῃ πρὸς …
  10. Jean

    3
  11. 5:14… εἶπεν αὐτῷ· Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται.
  12. 9:2… οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Ῥαββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα …
  13. 9:3ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ’ ἵνα …
  14. Actes

    1
  15. 25:8… τὸ ἱερὸν οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον.
  16. Romains

    7
  17. 2:12Ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν …
  18. 2:12… καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται·
  19. 3:23πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ θεοῦ,
  20. 5:12… ὁ θάνατος διῆλθεν ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον—
  21. 5:14… μέχρι Μωϋσέως καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ, …
  22. 5:16καὶ οὐχ ὡς δι’ ἑνὸς ἁμαρτήσαντος τὸ δώρημα· τὸ μὲν γὰρ κρίμα …
  23. 6:15Τί οὖν; ἁμαρτήσωμεν ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸ νόμον ἀλλὰ …
  24. 1 Corinthiens

    7
  25. 6:18… δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει.
  26. 7:28ἐὰν δὲ καὶ γαμήσῃς, οὐχ ἥμαρτες. καὶ ἐὰν γήμῃ ἡ παρθένος, οὐχ …
  27. 7:28… καὶ ἐὰν γήμῃ ἡ παρθένος, οὐχ ἥμαρτεν. θλῖψιν δὲ τῇ σαρκὶ ἕξουσιν οἱ …
  28. 7:36… ὀφείλει γίνεσθαι, ὃ θέλει ποιείτω· οὐχ ἁμαρτάνει· γαμείτωσαν.
  29. 8:12οὕτως δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν …
  30. 8:12… αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.
  31. 15:34ἐκνήψατε δικαίως καὶ μὴ ἁμαρτάνετε, ἀγνωσίαν γὰρ θεοῦ τινες ἔχουσιν· πρὸς …
  32. Éphésiens

    1
  33. 4:26ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε· ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ παροργισμῷ …
  34. 1 Timothée

    1
  35. 5:20τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ …
  36. Tite

    1
  37. 3:11εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει, ὢν αὐτοκατάκριτος.
  38. Hébreux

    2
  39. 3:17… δὲ προσώχθισεν τεσσεράκοντα ἔτη; οὐχὶ τοῖς ἁμαρτήσασιν, ὧν τὰ κῶλα ἔπεσεν ἐν τῇ …
  40. 10:26Ἑκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν …