ἄδικος
Adjectif · adikos (adikos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄ·δικος, ος, ον
[ᾰῐ]
I qui ne fait pas ce
qu’il doit, d’où :
1 injuste, qui fait
tort : ἔς τινα, Hdt. 2, 119, etc. ; περί τινα,
Xén. Cyr.
8, 8, 6, etc. ; πρός τινα,
Att. injuste envers qqn ; τὸ ἄδ., τὰ ἄδ. Att. l’injustice, l’injuste ; χεῖρες ἄδ. Att. agression
injuste ; ἄρχειν χειρῶν ἀδίκων,
Xén. Cyr.
1, 5, 13 ; Ant.
126, 6 ; ἄρχειν
ἀδίκων, El. V.H. 1, 14, être
agresseur ; ἄδ. πλοῦτος, Isocr. 10d, fortune mal acquise ||
2 indocile, rétif :
ἄδ. ἵππος, Xén.
Cyr. 2, 2, 26,
cheval rétif ; ἄδ. γνάθος, Xén. Eq. 3, 5, bouche dure, en parl. d’un
cheval ||
II sans jugement :
ἄδ. ἡμέρα, Luc.
Lex. 6, jour
où l’on ne rend pas la justice (lat.
dies nefastus) ||
Cp. -ώτερος, Hés. O. 174 ; Thc. 3, 42 et 63 ;
Xén. Hell.
2, 1, 15, etc. ; Plat. Rsp. 610c, etc. Sup. -ώτατος, Soph. Tr. 1011 ; Thc. 6, 39 ; Xén. Hell. 2, 3, 21 ;
Plat. Prot.
327c,
etc.
Étym.
ἀ, δίκη.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
136 occurrences
Matthieu
1- 5:45… ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.
Luc
4- 16:10… πιστός ἐστιν, καὶ ὁ ἐν ἐλαχίστῳ ἄδικος καὶ ἐν πολλῷ ἄδικός ἐστιν.
- 16:10… ἐν ἐλαχίστῳ ἄδικος καὶ ἐν πολλῷ ἄδικός ἐστιν.
- 16:11εἰ οὖν ἐν τῷ ἀδίκῳ μαμωνᾷ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ἀληθινὸν …
- 18:11… ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ …
Actes
1- 24:15… ἀνάστασιν μέλλειν ἔσεσθαι δικαίων τε καὶ ἀδίκων·
Romains
1- 3:5… θεοῦ δικαιοσύνην συνίστησιν, τί ἐροῦμεν; μὴ ἄδικος ὁ θεὸς ὁ ἐπιφέρων τὴν ὀργήν; …
1 Corinthiens
2- 6:1… πρὸς τὸν ἕτερον κρίνεσθαι ἐπὶ τῶν ἀδίκων, καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων;
- 6:9Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι θεοῦ βασιλείαν οὐ κληρονομήσουσιν; μὴ πλανᾶσθε· …
Hébreux
1- 6:10οὐ γὰρ ἄδικος ὁ θεὸς ἐπιλαθέσθαι τοῦ ἔργου ὑμῶν …
1 Pierre
1- 3:18… ἅπαξ περὶ ἁμαρτιῶν ἔπαθεν, δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων, ἵνα ὑμᾶς προσαγάγῃ τῷ θεῷ, θανατωθεὶς …
2 Pierre
1- 2:9οἶδεν κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμοῦ ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν,