ἄνηθον
Nom · anithon (anêton)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄνηθον, ου
(τὸ) [ᾰ] aneth,
faux-anis, Ar. Nub. 982 ; Th. H.P. 7, 1, 2, etc. ;
Geop. 12, 1, 2,
etc.
Étym.
pré-grec ; cf.
ἄνησον et
ἄνητον.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗