ἄνθρωπος

Nom · anthrôpos (antrôpos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἄνθρωπος, ου (ὁ et ἡ)
I ὁ ἄνθρωπος, homme :
1 p. opp. aux dieux, Il. 5, 442 ||
2 p. opp. à ἀνήρ (v. ce mot) ||
3 p. opp. à γυνή, Il. 9, 134 ; Eschn. 76, 4 ; Plut. Cleom. 37 ||
4 en gén. homme, être humain : ὁ ἄνθρ. Thc. 1, 140 ; Plat. Prot. 321b ; ou sans art. ἄνθρωπος, Xén. Hipp. 4, 20 ; Plat. Rsp. 603c, etc. l’homme ; de même au plur. οἱ ἄνθρωποι ou ἄνθρωποι, Plat. Prot. 317b, les hommes ; avec un part. ὤν ou πεφυκώς : ἄνθρωπον ὄντα, ἀνθρώπῳ πεφυκότι, ἀνθρώπους ὄντας, étant né homme, étant homme, c. à d. attendu qu’on est homme, puisqu’on est homme : πῶς οὐκ ἄνθρωπόν γε ὄντα εἰκὸς σοφώτερον τούτων φαίνεσθαι; Xén. Hipp. 4, 20, comment ne serait-il pas naturel que l’homme (litt. par cela même qu’il est homme) se montrât plus intelligent que ces (bêtes) ? de même, ἀνθρώπῳ πεφυκότι, Xén. Cyr. 1, 1, 3 ; ἀνθρώπους ὄντας, Pol. 2, 4, 5 ; κατ’ ἄνθρωπον, Eschl. Sept. 425 ; Soph. O.C. 598 ; DS. 1, 31, etc. ; κατ’ ἀνθρώπους, DC. 53, 16, comme il convient à l’homme, comme il est habituel à l’homme, selon la nature humaine ; ὑπὲρ ἄνθρωπον, DC. 13, 21, etc. au-dessus de l’homme, au-dessus des forces humaines ; particul. au plur. dans les loc. ἐν ἀνθρώποις, ἐξ ἀνθρώπων, etc. d’entre les hommes : δεινότατος τῶν ἐν ἀνθρώποις, Dém. 1246, 13, le meilleur homme du monde ; ὁ ἄριστος ἐν ἀνθρώποις ὄρτυξ, Plat. Lys. 211e, la meilleure caille du monde ; τὰ ἐξ ἀνθρώπων πράγματα, Plat. Theæt. 170e, toutes les affaires du monde, c. à d. tous les embarras possibles ; μάλιστα ἀνθρώπων, Hdt. 1, 60, plus que nul autre d’entre les hommes ; ἄριστά γ’ ἀνθρώπων, Plat. Theæt. 148b, le mieux du monde ; ἥκιστα ἀνθρώπων, Plat. Prot. 361e, Phæd. 67e, pas le moins du monde ; joint à un subst. ἄνθρ. ὁδίτης, Il. 16, 263, un voyageur ; ἄνθρ. βασιλεύς, NT. Matth. 22, 2, un roi ; ou à un n. de peuple : πόλις Μερόπων ἀνθρώπων, Hh. Ap. 42, la ville des Méropes ; mais, ainsi construit, souv. avec un sens de mépris chez les Att. : ἄνθρωπος ὑπογραμματεύς, Lys. 186, 6, un misérable scribe en sous-ordre ; γόης ἄνθρωπος, Eschn. 48, 32, un misérable charlatan, etc. ; ἄνθρωπος qqf. seul en ce sens, Plat. Phæd. 117e, etc. ; Dém. 543, 26 ||
II ἡ ἄνθρωπος, femme, Hdt. 1, 60 ; Isocr. 381b ; Arstt. Nic. 7, 5, 2 ; Plut. Alc. 23 ; avec un sens de pitié ou de mépris, Dém. 402, 24 ; Thcr. Idyl. 15, 89 ; particul. au voc. avec idée de colère ou d’impatience, Thcr. Idyl. 15, 71 ; ou de mépris, Thcr. Idyl. 4, 62 ; particul. femme esclave, servante, Ant. 113, 17 ; Lys. 9, 7 ; 93, 8 ; 98, 9 ; Is. 58, 20 ||
E Par crase att. ὁ ἄνθρωπος devient ἅνθρωπος, dor. et ion. ὥνθρωπος, Thcr. Idyl. 4, 62 ; 15, 71, 83, 89, etc.
Étym. probabl. pré-grec.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

1906 occurrences

  1. Matthieu

    115
  2. 4:4… Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος, ἀλλ’ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ …
  3. 4:19… ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων.
  4. 5:13… μὴ βληθὲν ἔξω καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.
  5. 5:16… λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα …
  6. 5:19… τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν …
  7. 6:1… δικαιοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ θεαθῆναι αὐτοῖς· εἰ δὲ …
  8. 6:2… ταῖς ῥύμαις, ὅπως δοξασθῶσιν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσιν τὸν μισθὸν …
  9. 6:5… πλατειῶν ἑστῶτες προσεύχεσθαι, ὅπως φανῶσιν τοῖς ἀνθρώποις· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσι τὸν μισθὸν …
  10. 6:14ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν …
  11. 6:15ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ …
  12. 6:16… τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσιν τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπέχουσιν τὸν …
  13. 6:18ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ …
  14. 7:9ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν αἰτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον— …
  15. 7:12… ἐὰν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτως καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς· οὗτος …
  16. 8:9καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν …
  17. 8:20… οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ.
  18. 8:27οἱ δὲ ἄνθρωποι ἐθαύμασαν λέγοντες· Ποταπός ἐστιν οὗτος ὅτι …
  19. 9:6… ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας— τότε …
  20. 9:8… θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.
  21. 9:9Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Μαθθαῖον λεγόμενον, …
  22. 9:32Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον·
  23. 10:17προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων· παραδώσουσιν γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια, καὶ …
  24. 10:23… ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.
  25. 10:32… ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ …
  26. 10:33… δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ πατρός …
  27. 10:35ἦλθον γὰρ διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ θυγατέρα …
  28. 10:36καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ.
  29. 11:8ἀλλὰ τί ἐξήλθατε ἰδεῖν; ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἠμφιεσμένον; ἰδοὺ οἱ τὰ …
  30. 11:19ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγουσιν· Ἰδοὺ …
  31. 11:19… ἐσθίων καὶ πίνων, καὶ λέγουσιν· Ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης, τελωνῶν φίλος καὶ …