Concordance

ἄνομος

Adjectif · anomos (anomos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἄ·νομος, ος, ον :
1 sans lois, d’où illégitime, impie, criminel, d’ord. en parl. de choses (sacrifice, Eschl. Ag. 151 ; violence, Soph. Tr. 1096 ; maux, Eur. Or. 1455 ; monarchie, Plat. Pol. 302e, etc.) ; ἄνομα, Thc. 3, 67 ; Eur. Ph. 380, actes illégaux ou arbitraires, illégalités ; joint à κοὐ δίκαια, Eur. I.A. 399 ; en parl. de pers. criminel, Xén. Mem. 4, 4, 13 ; An. 6, 6, 13 ; Plat. Leg. 823e, etc. ||
2 sans rythme : ἄνομος νόμος, Eschl. Ag. 1141, air qui n’en est pas un, c. à d. chant de malheur ||
Cp. ἀνομώτερος, Ant. 147, 3.
Étym. ἀ, νόμος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

113 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 22:37… τελεσθῆναι ἐν ἐμοί, τό· Καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη· καὶ γὰρ τὸ περὶ ἐμοῦ …

  3. Actes

    1
  4. 2:23… προγνώσει τοῦ θεοῦ ἔκδοτον διὰ χειρὸς ἀνόμων προσπήξαντες ἀνείλατε,

  5. 1 Corinthiens

    4
  6. 9:21τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος, μὴ ὢν ἄνομος θεοῦ …
  7. 9:21τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος, μὴ ὢν ἄνομος θεοῦ ἀλλ’ ἔννομος …
  8. 9:21τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος, μὴ ὢν ἄνομος θεοῦ ἀλλ’ ἔννομος Χριστοῦ, ἵνα κερδάνω …
  9. 9:21… ἀλλ’ ἔννομος Χριστοῦ, ἵνα κερδάνω τοὺς ἀνόμους·

  10. 2 Thessaloniciens

    1
  11. 2:8καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀνελεῖ τῷ …

  12. 1 Timothée

    1
  13. 1:9… τοῦτο, ὅτι δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται, ἀνόμοις δὲ καὶ ἀνυποτάκτοις, ἀσεβέσι καὶ ἁμαρτωλοῖς, …

  14. 2 Pierre

    1
  15. 2:8… αὐτοῖς ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχὴν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν—