ἄργυρος
Nom · arguros (arguros)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄργυρος, ου
(ὁ) [ῠ]
1 argent, métal, Hom. (Il. 2, 857, etc. ; Od. 6, 232, etc.) etc. ; ἄ. χυτός,
Arstt. An.
1, 3, 11, etc. ; Th. Lap. 60, vif-argent
||
2 argent monnayé,
Eschl. Suppl.
935 ; Soph.
Ant. 322,
etc. ; réc. en
prose, Alciphr. 2, 3, etc. (en ce sens le mot class. est ἀργύριον).
Étym. R.
indo-europ. *h₂erǵ-, blanc éclatant ; cf. ἀργός 1, lat. argentum, arguō, litt. « montrer
clairement ».
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
18 occurrences
Matthieu
1- 10:9μὴ κτήσησθε χρυσὸν μηδὲ ἄργυρον μηδὲ χαλκὸν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν,
Actes
1- 17:29… θεοῦ οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ ἢ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως …
1 Corinthiens
1- 3:12… τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην,
Jacques
1- 5:3ὁ χρυσὸς ὑμῶν καὶ ὁ ἄργυρος κατίωται, καὶ ὁ ἰὸς αὐτῶν εἰς …
Apocalypse
1- 18:12γόμον χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λίθου τιμίου καὶ μαργαριτῶν καὶ …