ἄροτρον
Nom · arotron (arotron)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄροτρον, ου
(τὸ) [ᾰ]
charrue, Il. 10,
353 ; Od. 18,
374 ; Thgn. 1201 ; Pd. P. 4, 224, etc. ; plur. au sens du sg.
Ar. Pl.
515 ; Mosch.
8, 6 ; fig.
Nonn. D.
12, 46, etc.
Étym.
ἀρόω, indo-europ. *h₂erh₃-trom, cf.
lat. arātrum.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗