ἄρρωστος
Adjectif · arrôstos (arrôstos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄ·ρρωστος, ος,
ον :
1 faible, malade,
Xén. Œc.
4, 2 ; Arstt.
H.A. 10, 1,
16 ; Plut. ; au
moral, Xén. Ap. 30 ||
2 fig. non disposé à, avec
ἐς et l’acc.
Thc. 8, 83
||
Cp. -ότερος, Thc. l. c. ; Xén. Œc. 4, 2 ; Isocr. 234d, 353c ||
E Poét. ἄρωστος, Anth. 11, 206.
Étym.
ἀ, ῥώννυμι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Matthieu
1- 14:14… ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσεν τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν.
Marc
3- 6:5… ποιῆσαι οὐδεμίαν δύναμιν, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας ἐθεράπευσεν·
- 6:13… πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.
- 16:18… πίωσιν οὐ μὴ αὐτοὺς βλάψῃ, ἐπὶ ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσιν καὶ καλῶς ἕξουσιν.
1 Corinthiens
1- 11:30… τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί.