ἄρσην

Adjectif · arsin (arsên)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

Notice à la forme ἄρρην.

ἄρρην (homér. anc. ion. et anc. att. ἄρσην), ην, εν, gén. -ενος :
1 mâle, en parl. de pers. p. opp. à θῆλυς, Il. 7, 314 ; 8, 7, etc. Att. ; subst. ὁ <span data-linked-self data-linked-alternatives="arsên">ἄρρην,
Eschl. Ag. 861, etc. un mâle, un homme ; <span data-linked-entries="he,ho_(1),hoi_(1)">οἱ ἄρσενες, Eschl. Suppl. 393, 644 ; Thc. 2, 45 ; ou <span data-linked-entries="ho_(1),to">τὸ <span data-linked-entries="arariskô,ardô,arsen,arsên">ἄρσεν, Eschl. Eum. 737, les mâles, les hommes, le sexe masculin ; en parl. d’arbres, DS. 1, 80 ; t. de méc. en parl. de la pièce mâle d’un assemblage de construction, tenon, languette, Héron 115, 3 ; 116, 3 ; t. de gr. masculin, Ar. Nub. 682 ; Arstt. Rhet. 3, 5, 5 ; Poet. 21, 21 ||
2 fig. viril, énergique, Eschl. Suppl. 952 ; Eur. Or. 1204 ; p. anal. κτύπος ἄ. Soph. Ph. 1455 ; βοὴ ἄ. Ar. Th. 125, bruit ou cri retentissant ||
E Inscr. att. <span data-linked-self data-linked-alternatives="arsên">ἄρρην,
CIA. 2, 678, b, 55 (378/366 av. J.-C.). Ion. <span data-linked-entries="arsên,ersên">ἔρσην, Hdt. 1, 109, 192, 193, etc.
Étym. R. indo-europ. *uers-n-, mâle ; cf. lat. verres.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

63 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 19:4… ἀνέγνωτε ὅτι ὁ κτίσας ἀπ’ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς
  3. Marc

    1
  4. 10:6ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς·
  5. Luc

    1
  6. 2:23… γέγραπται ἐν νόμῳ κυρίου ὅτι Πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ κυρίῳ κληθήσεται,
  7. Romains

    3
  8. 1:27ὁμοίως τε καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας …
  9. 1:27… ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσιν τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ …
  10. 1:27… ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσιν τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν …
  11. Galates

    1
  12. 3:28… ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς …
  13. Apocalypse

    2
  14. 12:5καὶ ἔτεκεν υἱόν, ἄρσεν, ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη …
  15. 12:13… ἐδίωξεν τὴν γυναῖκα ἥτις ἔτεκεν τὸν ἄρσενα.