ἄφθαρτος
Adjectif · afthartos (aftartos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄ·φθαρτος, ος,
ον :
1 non corrompu, non gâté,
non endommagé, Phil. byz. Bel. 67d ||
2 incorruptible,
Arstt. An. pr.
2, 22, 3 ; An.
post. 1, 24, 5 ; etc. ; d’où immortel,
DH. 8, 62 ;
Luc. J. tr.
20, etc.
Étym.
ἀ, φθείρω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
10 occurrences
Marc
1- 16:8… ἐξαπέστειλεν δι’ αὐτῶν τὸ ἱερὸν καὶ ἄφθαρτον κήρυγμα τῆς αἰωνίου σωτηρίας. ἀμήν.⟧
Romains
1- 1:23καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου …
1 Corinthiens
2- 9:25… ἵνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν, ἡμεῖς δὲ ἄφθαρτον.
- 15:52… σαλπίσει γάρ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι, καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα.
1 Timothée
1- 1:17τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων, ἀφθάρτῳ, ἀοράτῳ, μόνῳ θεῷ, τιμὴ καὶ δόξα …
1 Pierre
3- 1:4εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον καὶ ἀμάραντον, τετηρημένην ἐν …
- 1:23ἀναγεγεννημένοι οὐκ ἐκ σπορᾶς φθαρτῆς ἀλλὰ ἀφθάρτου, διὰ λόγου ζῶντος θεοῦ καὶ μένοντος·
- 3:4… κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πραέως καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ …