ἄφρων
Adjectif · afrôn (afrôn)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄ·φρων, ων, ον,
gén. ονος :
I privé de sentiment,
en parl. d’une statue, Xén. Mem. 1, 4, 4 ||
II qui a perdu la
raison, d’où :
1 furieux, fou,
Il. 5, 875 ;
Eschl. Eum.
377 ; Soph.
El. 941
||
2 insensé, déraisonnable,
Il. 3, 220 ;
Hés. O.
208 ; p. opp.
à σώφρων, Xén. Cyr. 3, 1, 17, ou à
ἐπίφρων, Od.
23, 12 ; τὸ
ἄφρον, Thc. 5,
105 ; Xén. Mem. 1, 2, 55, démence,
folie ||
Cp. ἀφρονέστερος, Plat.
Crat. 392c ; Phil. 47b, etc. Sup. ἀφρονέστατος,
Xén. Mem.
2, 1, 5 ; Plat.
Leg. 630b ; etc.
Étym.
ἀ, φρήν.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
144 occurrences
Luc
2- 11:40 ἄφρονες, οὐχ ὁ ποιήσας τὸ ἔξωθεν καὶ …
- 12:20εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ θεός· Ἄφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου …
Romains
1- 2:20παιδευτὴν ἀφρόνων, διδάσκαλον νηπίων, ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς …
1 Corinthiens
1- 15:36 ἄφρων, σὺ ὃ σπείρεις, οὐ ζῳοποιεῖται ἐὰν …
2 Corinthiens
5- 11:16Πάλιν λέγω, μή τίς με δόξῃ ἄφρονα εἶναι— εἰ δὲ μή γε, κἂν …
- 11:16… εἰ δὲ μή γε, κἂν ὡς ἄφρονα δέξασθέ με, ἵνα κἀγὼ μικρόν τι …
- 11:19ἡδέως γὰρ ἀνέχεσθε τῶν ἀφρόνων φρόνιμοι ὄντες·
- 12:6ἐὰν γὰρ θελήσω καυχήσασθαι, οὐκ ἔσομαι ἄφρων, ἀλήθειαν γὰρ ἐρῶ· φείδομαι δέ, μή …
- 12:11Γέγονα ἄφρων· ὑμεῖς με ἠναγκάσατε· ἐγὼ γὰρ ὤφειλον …
Éphésiens
1- 5:17διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες, ἀλλὰ συνίετε τί τὸ θέλημα τοῦ …
1 Pierre
1- 2:15… τοῦ θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν)·