ἐκτινάσσω
Verbe · éktinassô (éktinassô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐκ·τινάσσω [ῐ]
1 tr. secouer, faire tomber en secouant (des insectes),
acc. Diph.
(Ath. 51f) ; ἐκτ. τὸν κονιορτὸν ἐκ τῶν ποδῶν, NT. Matth. 10, 14, secouer la poussière de ses pieds ;
au pass. Plut.
Cato ma. 14
||
Moy. m. sign. NT. Ap. 13, 51 ||
2 intr. être violemment secoué, être fortement troublé,
Hpc. 1170.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
27 occurrences
Matthieu
1- 10:14… τῆς οἰκίας ἢ τῆς πόλεως ἐκείνης ἐκτινάξατε τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν ὑμῶν.
Marc
1- 6:11… ὑμᾶς μηδὲ ἀκούσωσιν ὑμῶν, ἐκπορευόμενοι ἐκεῖθεν ἐκτινάξατε τὸν χοῦν τὸν ὑποκάτω τῶν ποδῶν …
Actes
2- 13:51οἱ δὲ ἐκτιναξάμενοι τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν ἐπ’ αὐτοὺς …
- 18:6ἀντιτασσομένων δὲ αὐτῶν καὶ βλασφημούντων ἐκτιναξάμενος τὰ ἱμάτια εἶπεν πρὸς αὐτούς· Τὸ …