ἐκφεύγω
Verbe · ékfévgô (ékfeugô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐκ·φεύγω :
1 fuir hors de, s’enfuir,
Od. 19, 231 ;
Eschl. Pers.
510 ; Plat.
Conv. 189b ; ἁλός, Od. 23, 236, s’échapper de la mer ; ματρὸς ἐκ κόλπων, A. Pl.
182, s’échapper du sein de sa mère ;
en parl. d’un trait, ἐκφ. χειρός, Il.
11, 376, s’échapper ou tomber de la main ; ἀπό
τινος, Soph. El. 383, fuir loin de qqn
||
2 p.
suite, échapper à ; avec
l’acc. : κῆρας, Od. 4, 512, échapper aux
génies de la mort ; ἐκφ. τὴν πεπρωμένην,
Eschl. Pr.
519 ; τὰν θεῶν
νέμεσιν, Soph. Ph. 517 ; νοῦσον, Hdt. 1, 25, échapper à sa destinée, à la vengeance des
dieux, à une maladie ; avec μή et la prop. inf.
οὐκ ἐκφεύγει μὴ οὐκ εἶναι, Plat. Phædr. 277e, etc. il ne peut éviter d’être, etc. ; avec un suj. de
chose : ἐκφεύγει με τοῦτο,
Soph. O.R.
111 ; Eur.
Hel. 1622 ;
Dém. 236, 22,
etc. cela m’échappe ||
E Ao. 2, 3 sg. poét.
ἔκφυγε, Il.
1, 380 ; Od.
4, 512 ; inf.
épq. ἐκφυγέειν, Od. 5, 414 ; 19, 231. Ao. 1 réc. part.
ἐκφεύξας, Sib.
6, 6.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
29 occurrences
Luc
1- 21:36… ἐν παντὶ καιρῷ δεόμενοι ἵνα κατισχύσητε ἐκφυγεῖν ταῦτα πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι, καὶ …
Actes
2- 16:27… τὴν μάχαιραν ἤμελλεν ἑαυτὸν ἀναιρεῖν, νομίζων ἐκπεφευγέναι τοὺς δεσμίους.
- 19:16… κατ’ αὐτῶν, ὥστε γυμνοὺς καὶ τετραυματισμένους ἐκφυγεῖν ἐκ τοῦ οἴκου ἐκείνου.
Romains
1- 2:3… πράσσοντας καὶ ποιῶν αὐτά, ὅτι σὺ ἐκφεύξῃ τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ;
2 Corinthiens
1- 11:33… σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
1 Thessaloniciens
1- 5:3… ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγωσιν.
Hébreux
2- 2:3πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας, ἥτις, ἀρχὴν λαβοῦσα …
- 12:25… τὸν λαλοῦντα· εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἐξέφυγον ἐπὶ γῆς παραιτησάμενοι τὸν χρηματίζοντα, πολὺ …