ἐκφεύγω

Verbe · ékfévgô (ékfeugô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἐκ·φεύγω :
1 fuir hors de, s’enfuir, Od. 19, 231 ; Eschl. Pers. 510 ; Plat. Conv. 189b ; ἁλός, Od. 23, 236, s’échapper de la mer ; ματρὸς ἐκ κόλπων, A. Pl. 182, s’échapper du sein de sa mère ; en parl. d’un trait, ἐκφ. χειρός, Il. 11, 376, s’échapper ou tomber de la main ; ἀπό τινος, Soph. El. 383, fuir loin de qqn ||
2 p. suite, échapper à ; avec l’acc. : κῆρας, Od. 4, 512, échapper aux génies de la mort ; ἐκφ. τὴν πεπρωμένην, Eschl. Pr. 519 ; τὰν θεῶν νέμεσιν, Soph. Ph. 517 ; νοῦσον, Hdt. 1, 25, échapper à sa destinée, à la vengeance des dieux, à une maladie ; avec μή et la prop. inf. οὐκ ἐκφεύγει μὴ οὐκ εἶναι, Plat. Phædr. 277e, etc. il ne peut éviter d’être, etc. ; avec un suj. de chose : ἐκφεύγει με τοῦτο, Soph. O.R. 111 ; Eur. Hel. 1622 ; Dém. 236, 22, etc. cela m’échappe ||
E Ao. 2, 3 sg. poét. ἔκφυγε, Il. 1, 380 ; Od. 4, 512 ; inf. épq. ἐκφυγέειν, Od. 5, 414 ; 19, 231. Ao. 1 réc. part. ἐκφεύξας, Sib. 6, 6.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

29 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 21:36… ἐν παντὶ καιρῷ δεόμενοι ἵνα κατισχύσητε ἐκφυγεῖν ταῦτα πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι, καὶ …
  3. Actes

    2
  4. 16:27… τὴν μάχαιραν ἤμελλεν ἑαυτὸν ἀναιρεῖν, νομίζων ἐκπεφευγέναι τοὺς δεσμίους.
  5. 19:16… κατ’ αὐτῶν, ὥστε γυμνοὺς καὶ τετραυματισμένους ἐκφυγεῖν ἐκ τοῦ οἴκου ἐκείνου.
  6. Romains

    1
  7. 2:3… πράσσοντας καὶ ποιῶν αὐτά, ὅτι σὺ ἐκφεύξῃ τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ;
  8. 2 Corinthiens

    1
  9. 11:33… σαργάνῃ ἐχαλάσθην διὰ τοῦ τείχους καὶ ἐξέφυγον τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
  10. 1 Thessaloniciens

    1
  11. 5:3… ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ, καὶ οὐ μὴ ἐκφύγωσιν.
  12. Hébreux

    2
  13. 2:3πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας, ἥτις, ἀρχὴν λαβοῦσα …
  14. 12:25… τὸν λαλοῦντα· εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἐξέφυγον ἐπὶ γῆς παραιτησάμενοι τὸν χρηματίζοντα, πολὺ …