ἐμπτύω
Verbe · émptuô (émptuô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐμ·πτύω :
1 cracher dans,
avec ἐς
et l’acc. Hdt.
1, 138 ||
2 cracher sur :
εἴς τι, Ath.
345c, sur qqe
ch. ; εἴς τινα, NT. Matth. 27, 30 ; τινί,
Arstt. fr. 271,
sur qqn ; τινὶ εἰς τὸ πρόσωπον,
Plut. M.
189a, au
visage de qqn ; au pass. être couvert de
crachats, être conspué, Muson.
(Stob. Fl.
19, 16) ||
Moy. cracher sur (qqn)
Spt. Num.
25, 9.
Étym.
ἐν, πτ.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Matthieu
2- 26:67τότε ἐνέπτυσαν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐκολάφισαν …
- 27:30καὶ ἐμπτύσαντες εἰς αὐτὸν ἔλαβον τὸν κάλαμον καὶ …
Marc
3- 10:34καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποκτενοῦσιν, …
- 14:65καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ καὶ περικαλύπτειν αὐτοῦ τὸ πρόσωπον …
- 15:19… ἔτυπτον αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν καλάμῳ καὶ ἐνέπτυον αὐτῷ, καὶ τιθέντες τὰ γόνατα προσεκύνουν …
Luc
1- 18:32… ἔθνεσιν καὶ ἐμπαιχθήσεται καὶ ὑβρισθήσεται καὶ ἐμπτυσθήσεται,