Concordance

ἐνδυναμόω

Verbe · éndunamoô (éndunamoô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἐνδυναμόω-ῶ (ao. pass. ἐνεδυναμώθην) [ῠᾰ] rendre fort ou puissant, NT. 1 Tim. 1, 12 ; au pass. NT. Rom. 4, 20 ; fig. se fortifier (dans sa vanité) Spt. Ps. 51, 9.
Étym. ἐνδύναμος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

8 occurrences

  1. Actes

    1
  2. 9:22Σαῦλος δὲ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο καὶ συνέχυννεν τοὺς Ἰουδαίους τοὺς κατοικοῦντας …

  3. Romains

    1
  4. 4:20… θεοῦ οὐ διεκρίθη τῇ ἀπιστίᾳ ἀλλὰ ἐνεδυναμώθη τῇ πίστει, δοὺς δόξαν τῷ θεῷ

  5. Éphésiens

    1
  6. 6:10Τοῦ λοιποῦ ἐνδυναμοῦσθε ἐν κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει …

  7. Philippiens

    1
  8. 4:13πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με.

  9. 1 Timothée

    1
  10. 1:12Χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, …

  11. 2 Timothée

    2
  12. 2:1Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ …
  13. 4:17ὁ δὲ κύριός μοι παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέν με, ἵνα δι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα …