ἐνενήκοντα
Adjectif · énénikonta (énénêkonta)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐνενήκοντα (οἱ, αἱ,
τὰ) indécl. quatre-vingt-dix,
Il. 2, 602,
etc. ; CIA.
1, 273, f, 40
(pas av. 420 av. J.-C. ; v. Meisterh. p. 125, 6) ||
E Épq. ἐννήκοντα,
Od. 19,
174.
Étym.
ἐννέα.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
26 occurrences
Matthieu
2- 18:12… ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ἀφήσει τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ πορευθεὶς …
- 18:13… ἐπ’ αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις.
Luc
2- 15:4… ἐξ αὐτῶν ἓν οὐ καταλείπει τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ πορεύεται …
- 15:7… ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἢ ἐπὶ ἐνενήκοντα ἐννέα δικαίοις οἵτινες οὐ χρείαν ἔχουσιν …