ἐννέα
Adjectif · énnéa (énnéa)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐννέα [ᾰ]
(οἱ, αἱ, τὰ) indécl. neuf, Il.
2, 96, etc. ;
Od. 3, 7,
etc. ; Att.
etc. ||
E Éol. ἔννεα, Thcr. Idyl. 30, 27.
Étym.
pour *ἐννέϝα,
de indo-europ.
*h₁n(e)un, neuf ; cf. lat. nŏvem, sscr. náva, all. neun.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
42 occurrences
Matthieu
2- 18:12… ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ἀφήσει τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ πορευθεὶς ζητεῖ …
- 18:13… αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις.
Luc
3- 15:4… αὐτῶν ἓν οὐ καταλείπει τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ πορεύεται ἐπὶ …
- 15:7… ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἢ ἐπὶ ἐνενήκοντα ἐννέα δικαίοις οἵτινες οὐ χρείαν ἔχουσιν μετανοίας.
- 17:17… Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;