ἐνοικέω
Verbe · énukéô (énoïkéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐν·οικέω-ῶ :
1 habiter dans,
dat. Eur.
H.f. 1282 ;
ἐν avec le dat.
Xén. An.
5, 6, 25 ; fig. ἐν τοῖς φυσικοῖς,
Arstt. Gen. et
corr. 1, 2, 10, vivre dans
l’étude de la nature ||
2 p.
ext. habiter, en gén.,
acc. Hdt.
1, 4 ; 2,
178 ; Soph. O.C. 1533, une ville ;
οἱ ἐνοικοῦντες, Hdt. 2, 66 ; Thc. 1, 18, etc. les habitants ||
E ἐνοικέω trisyll. par syniz.
Thcr. Idyl.
9, 15.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
45 occurrences
Romains
1- 8:11… τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τὸ ἐνοικοῦν αὐτοῦ πνεῦμα ἐν ὑμῖν.
2 Corinthiens
1- 6:16… ζῶντος· καθὼς εἶπεν ὁ θεὸς ὅτι Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι …
Colossiens
1- 3:16ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως ἐν πάσῃ σοφίᾳ· …
2 Timothée
2- 1:5… τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως, ἥτις ἐνῴκησεν πρῶτον ἐν τῇ μάμμῃ σου Λωΐδι …
- 1:14… παραθήκην φύλαξον διὰ πνεύματος ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν.