ἐξαίφνης
Adverbe · ékséfnis (éksaïfnês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐξ·αίφνης, adv. tout
à coup, subitement, Il. 17, 738, etc. ;
Pd. O.
9, 56 ; Eschl.
Pr. 1077 ;
Soph. O.C.
1610 ; avec un
part. ἄν τι δόξειεν ἀκούσαντι
ἐξαίφνης, Plat. Crat. 396b, il en jugerait ainsi aussitôt après avoir
entendu.
Étym.
pré-grec, cf.
ἐξαπίνης.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
15 occurrences
Marc
1- 13:36μὴ ἐλθὼν ἐξαίφνης εὕρῃ ὑμᾶς καθεύδοντας·
Luc
2- 2:13καὶ ἐξαίφνης ἐγένετο σὺν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς …
- 9:39καὶ ἰδοὺ πνεῦμα λαμβάνει αὐτόν, καὶ ἐξαίφνης κράζει, καὶ σπαράσσει αὐτὸν μετὰ ἀφροῦ …
Actes
2- 9:3… πορεύεσθαι ἐγένετο αὐτὸν ἐγγίζειν τῇ Δαμασκῷ, ἐξαίφνης τε αὐτὸν περιήστραψεν φῶς ἐκ τοῦ …
- 22:6… καὶ ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ περὶ μεσημβρίαν ἐξαίφνης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι φῶς ἱκανὸν …