ἐξαυτῆς
Adverbe · éksaftis (éksautês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐξ·αυτῆς, adv.
p. ἐξ αὐτῆς
(s. e. τῆς
ὁδοῦ) à l’heure même, sur-le-champ, Thgn. 231 ; Arat. 641 ; Pol. 2, 7, 7, etc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Marc
1- 6:25… τὸν βασιλέα ᾐτήσατο λέγουσα· Θέλω ἵνα ἐξαυτῆς δῷς μοι ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν …
Actes
4- 10:33 ἐξαυτῆς οὖν ἔπεμψα πρὸς σέ, σύ τε …
- 11:11καὶ ἰδοὺ ἐξαυτῆς τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν ἐπὶ τὴν οἰκίαν …
- 21:32ὃς ἐξαυτῆς παραλαβὼν στρατιώτας καὶ ἑκατοντάρχας κατέδραμεν ἐπ’ …
- 23:30… μοι ἐπιβουλῆς εἰς τὸν ἄνδρα ἔσεσθαι ἐξαυτῆς ἔπεμψα πρὸς σέ, παραγγείλας καὶ τοῖς …
Philippiens
1- 2:23… ὡς ἂν ἀφίδω τὰ περὶ ἐμὲ ἐξαυτῆς·