ἐξουσία

Nom · éksousia (éksousia)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἐξουσία, ας (ἡ)
I pouvoir de faire une chose, d’où :
1 liberté, faculté : ἐξουσίαν ἔχειν τοῦ ποιεῖν, Plat. Gorg. 461e, 526a ; ἐξ. ἔχ. ποιεῖν, Soph. fr. 109, avoir la liberté de faire ; ἐξουσίαν ἔχειν περί τινος, Plat. Leg. 936a, avoir sa liberté au sujet de qqe ch. ; ἐξ. διδόναι τινί, Plat. Conv. 182e ; ἐξ. ποιεῖν τινι, Plat. Crit. 51d, avec le gén. ou l’inf. donner à qqn la liberté ou le moyen de faire qqe ch. ||
2 en mauv. part : ἡ ἄγαν ἐξ. Dém. 428, 22 ; abs. ἡ ἐξ. Dém. 559, 24, licence, excès, arrogance ; ἐξ. ποιητική, Str. 1, 2, 17 Kram. licence poétique ||
3 pouvoir, puissance : à Rome : ἡ ὕπατος ἐξ. DH. 3, 1307 Reiske ; ou ἡ ὑπατικὴ ἐξ. DS. 14, 113 ; DH. 4, 2142, le pouvoir consulaire ; ἡ ταμιευτικὴ ἐξ. DH. 3, 1695 Reiske, la questure ; ἡ τῶν δημάρχων ἐξ. DH. 3, 1866, le tribunat de la plèbe ; ἡ ἐξ. τοῦ θαλάμου, Hdn 1, 12, préfecture des mœurs (lat. præfectura cubiculi) ; οἱ ἐν ἐξ. ὄντες, Arstt. Rhet. 2, 6, 9 ; οἱ ἐν ταῖς ἐξουσίαις, Arstt. Nic. 1, 5, 3 ; οἱ ἐπ’ ἐξουσιῶν, Spt. Dan. 3, 2, les autorités, les magistrats ; p. suite, ἡ ἐξουσία, au sens collect. les magistrats eux-mêmes, DH. 11, 32 ; NT. Luc. 12, 11 ; Rom. 13, 1 ||
II p. ext. ce qui procure le pouvoir de faire qqe ch. ou ce qui résulte du pouvoir, d’où :
1 abondance, ressources, Thc. 4, 39 ; 6, 31 ; Plat. Leg. 828d ||
2 éclat, splendeur, Plut. Æmil. 34 (ἔξειμι 1).

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

157 occurrences

  1. Matthieu

    10
  2. 7:29ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς …
  3. 8:9καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω …
  4. 9:6ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ …
  5. 9:8… καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.
  6. 10:1… τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν πνευμάτων ἀκαθάρτων ὥστε ἐκβάλλειν αὐτὰ καὶ …
  7. 21:23… πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες· Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; καὶ τίς σοι ἔδωκεν …
  8. 21:23… ποιεῖς; καὶ τίς σοι ἔδωκεν τὴν ἐξουσίαν ταύτην;
  9. 21:24… μοι κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ·
  10. 21:27… Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.
  11. 28:18… ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων· Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς·
  12. Marc

    10
  13. 1:22… αὐτοῦ, ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς.
  14. 1:27… Τί ἐστιν τοῦτο; διδαχὴ καινή· κατ’ ἐξουσίαν καὶ τοῖς πνεύμασι τοῖς ἀκαθάρτοις ἐπιτάσσει, …
  15. 2:10ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ …
  16. 3:15καὶ ἔχειν ἐξουσίαν ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια·
  17. 6:7… ἀποστέλλειν δύο δύο, καὶ ἐδίδου αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων,
  18. 11:28καὶ ἔλεγον αὐτῷ· Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; ἢ τίς σοι ἔδωκεν …
  19. 11:28… ποιεῖς; ἢ τίς σοι ἔδωκεν τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἵνα ταῦτα ποιῇς;
  20. 11:29… μοι, καὶ ἐρῶ ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ·
  21. 11:33… Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.
  22. 13:34… καὶ δοὺς τοῖς δούλοις αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν, ἑκάστῳ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ τῷ …
  23. Luc

    16
  24. 4:6… αὐτῷ ὁ διάβολος· Σοὶ δώσω τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἅπασαν καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν, …
  25. 4:32… ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ.
  26. 4:36… Τίς ὁ λόγος οὗτος ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ καὶ δυνάμει ἐπιτάσσει τοῖς ἀκαθάρτοις πνεύμασιν, …
  27. 5:24… εἰδῆτε ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας— …
  28. 7:8καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσόμενος, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ …
  29. 9:1… τοὺς δώδεκα ἔδωκεν αὐτοῖς δύναμιν καὶ ἐξουσίαν ἐπὶ πάντα τὰ δαιμόνια καὶ νόσους …
  30. 10:19ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, …
  31. 12:5… φοβήθητε τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι ἔχοντα ἐξουσίαν ἐμβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν· ναί, λέγω …
  32. 12:11… συναγωγὰς καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ μεριμνήσητε πῶς ἢ τί ἀπολογήσησθε …
  33. 19:17… ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων.