ἐπιταγή
Nom · épitagi (épitagê)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐπιταγή, ῆς
(ἡ) [ᾰ]
1 ordre, commandement,
Spt. 1 Esdr.
1, 16 ; Pol.
13, 4, 3 ; DS.
1, 70 ||
2 tribut imposé,
Pol. 21, 4,
1.
Étym.
ἐπιτάσσω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
12 occurrences
1 Corinthiens
2- 7:6… δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ’ ἐπιταγήν.
- 7:25Περὶ δὲ τῶν παρθένων ἐπιταγὴν κυρίου οὐκ ἔχω, γνώμην δὲ δίδωμι …
2 Corinthiens
1- 8:8Οὐ κατ’ ἐπιταγὴν λέγω ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρων σπουδῆς …
1 Timothée
1- 1:1Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ κατ’ ἐπιταγὴν θεοῦ σωτῆρος ἡμῶν καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ …
Tite
2- 1:3… ἐν κηρύγματι ὃ ἐπιστεύθην ἐγὼ κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ,
- 2:15… καὶ παρακάλει καὶ ἔλεγχε μετὰ πάσης ἐπιταγῆς· μηδείς σου περιφρονείτω.