ἐρημία
Nom · érimia (érêmia)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐρημία, ας
(ἡ)
1 lieu solitaire, désert,
Hdt. 3, 98 ;
Eschl. Pr.
2 ; Ar.
Ach. 704 ;
au plur. Arstt.
H.A. 9, 3, 2,
etc. ||
2 état d’une personne qui
vit seule, solitude, isolement : ἐρημίαν
ἄγειν, Eur. Med. 50, ou ἔχειν, Eur. Bacch. 609 ; ἐρημίας τυχεῖν,
Eur. El.
510, vivre dans la solitude ||
3 en
parl. de lieux, désolation, dévastation : ναοὺς δοῦναι ἐρημίᾳ, Eur.
Tr. 26, 95,
livrer des temples à la dévastation ||
4 en
gén. vide, absence ou privation
de : φίλων, Xén. Mem. 2, 2, 14 ; ἀνδρῶν,
Eur. Hec.
1017 ; Thc.
6, 102, manque d’amis, d’hommes ;
δι’ ἐρημίας πολεμίων πορεύεσθαι,
Xén. Hell.
3, 4, 21, s’avancer sans rencontrer
d’ennemis ; ἐρ. κακῶν, Eur. H.f. 1157, délivrance de maux ||
E Ion. ἐρημίη, Hdt. l. c.
Étym.
ἔρημος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
10 occurrences
Matthieu
1- 15:33… αὐτῷ οἱ μαθηταί· Πόθεν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ ἄρτοι τοσοῦτοι ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον;
Marc
1- 8:4… δυνήσεταί τις ὧδε χορτάσαι ἄρτων ἐπ’ ἐρημίας;
2 Corinthiens
1- 11:26… ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις,
Hébreux
1- 11:38… οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος ἐπὶ ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ …