ἑνότης
Nom · hénotis (hénotês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἑνότης, ητος
(ἡ)
1 unité, Arstt. Metaph. 4, 9, 3, etc. ||
2 p.
suite, union, NT. Eph. 4, 3, 13 ;
Plut. M.
769f ;
Clém. 1, 200
Migne.
Étym.
εἷς.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗