ἑνότης

Nom · hénotis (hénotês)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἑνότης, ητος (ἡ)
1 unité, Arstt. Metaph. 4, 9, 3, etc. ||
2 p. suite, union, NT. Eph. 4, 3, 13 ; Plut. M. 769f ; Clém. 1, 200 Migne.
Étym. εἷς.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗