ἔνδοξος
Adjectif · éndoksos (éndoksos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἔν·δοξος, ος,
ον :
1 conforme à l’opinion
commune, Arstt. Top. 1, 1, 3 ||
2 plus
souv. renommé, célèbre, illustre, en
parl. de pers. Thgn. 195 ; Xén. Mem. 1, 2, 56 ;
Plat. Soph.
223b,
etc. ; εἴς τι,
Xén. Mem.
3, 5, 1 ; ἐπί
τινι, Luc. Harm. 1, Pseud. 26, pour qqe ch. ;
en parl. de choses : ἔνδ. πράγματα, Eschn.
86, 42, actions illustres ; ἔνδ. ταφαί, Plut.
Per. 28,
sépultures glorieuses ; τὰ ἔνδοξα,
Pol. 1, 2, 5 ;
12, 5, 6, la gloire ||
Cp. ἐνδοξότερος, Xén.
Ages. 1, 19 ;
Isocr. 10b ; DC. 38, 26, etc. Sup. -ότατος, Xén. Œc. 6, 10 ; DC. 59, 14.
Étym.
ἐν, δόξα.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
67 occurrences
Luc
2- 7:25… ἱματίοις ἠμφιεσμένον; ἰδοὺ οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ τρυφῇ ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις …
- 13:17… ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ’ αὐτοῦ.
1 Corinthiens
1- 4:10… ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι.
Éphésiens
1- 5:27ἵνα παραστήσῃ αὐτὸς ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ …