ἔνοχος
Adjectif · énokhos (énokos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἔνοχος, ος, ον :
I au
propre, qui tient à, fixé dans, en parl.
d’une ancre, Anth. 7, 50, 6, 3 ||
II fig. tenu dans ou par,
d’où :
1 assujetti à, asservi
à : δόξαις, Arstt. Metaph. 3, 5, 10, à des opinions ; particul. en parl. d’obligations
légales : νόμῳ, Plat. Leg. 869b, asservi à la loi ;
ἀραῖς, Dém.
404, 4 ; ζημίαις, Lys. 14, 9 Baiter-Sauppe, sous le coup d’anathèmes,
d’amendes ||
2 exposé à, avec le gén. : ἐν.
θανάτου, DS. Exc. 571, 14, passible de
la peine de mort ; particul. exposé à une
accusation, accusé de : φόνῳ,
Ant. 112, 38 ;
Arstt. Pol.
2, 8, 20, de meurtre ; avec le gén. τῶν βιαίων,
Plat. Leg.
914e, de
violence ; qqf. avec
une prép. : ἔν τινι,
And. 11, 5,
περί τινος, Philipp. (Dém. 239, 4) accusé de qqe ch.
Étym.
ἐνέχω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
31 occurrences
Matthieu
5- 5:21… Οὐ φονεύσεις· ὃς δ’ ἂν φονεύσῃ, ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει.
- 5:22… πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει· ὃς δ’ ἂν …
- 5:22… ἂν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ· Ῥακά, ἔνοχος ἔσται τῷ συνεδρίῳ· ὃς δ’ ἂν …
- 5:22… συνεδρίῳ· ὃς δ’ ἂν εἴπῃ· Μωρέ, ἔνοχος ἔσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.
- 26:66… ὑμῖν δοκεῖ; οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπαν· Ἔνοχος θανάτου ἐστίν.
Marc
2- 3:29… ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου ἁμαρτήματος.
- 14:64… φαίνεται; οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν ἔνοχον εἶναι θανάτου.
1 Corinthiens
1- 11:27… πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος …
Hébreux
1- 2:15… φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας.
Jacques
1- 2:10… πταίσῃ δὲ ἐν ἑνί, γέγονεν πάντων ἔνοχος.