Ἰάσων
Nom · iasôn (iasôn)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
Ἰάσων, ονος
(ὁ)
[ᾰ] Iasôn (Jason)
1 fils
d’Æson, chef des Argonautes, Il.
7, 469 ; 21,
41 ; Od. 12,
72 ; Pd. N. 3, 93 ; Eur. Med. 8, 23, etc. ||
2 tyran
de Phères, Xén. Hell. 6, 1 ||
E Voc. Ἰᾶσον, Eur. Med. 869, 1307. Ἰάσων
dissyll. par syniz. Epigr. (Paus. 5, 18, 3). Ion.
Ἰήσων, Hom.
ll. cc. ; Hés.
Th. 1000.
Étym.
pré-grec.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
20 occurrences
Actes
4- 17:5… τὴν πόλιν, καὶ ἐπιστάντες τῇ οἰκίᾳ Ἰάσονος ἐζήτουν αὐτοὺς προαγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον·
- 17:6μὴ εὑρόντες δὲ αὐτοὺς ἔσυρον Ἰάσονα καί τινας ἀδελφοὺς ἐπὶ τοὺς πολιτάρχας, …
- 17:7οὓς ὑποδέδεκται Ἰάσων· καὶ οὗτοι πάντες ἀπέναντι τῶν δογμάτων …
- 17:9καὶ λαβόντες τὸ ἱκανὸν παρὰ τοῦ Ἰάσονος καὶ τῶν λοιπῶν ἀπέλυσαν αὐτούς.
Romains
1- 16:21… ὁ συνεργός μου, καὶ Λούκιος καὶ Ἰάσων καὶ Σωσίπατρος οἱ συγγενεῖς μου.