ὀργίζομαι

Verbe · orgizomé (orgidzomaï)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

Notice à la forme ὀργίζω.

ὀργίζω (ao. ὤργισα [ῐ], f. et pf. inus. ; pass. f. ὀργισθήσομαι, ao. ὠργίσθην, pf. ὤργισμαι) mettre en colère, irriter, acc. Ar. Vesp. 223 ; Xén. Eq. 9, 2 ; Plat. Phædr. 267c ||
Moy. (f. -ιοῦμαι) être fâché, s’irriter : Soph. O.R. 339 ; τινι, Thc. 4, 128 ; Eur. Hel. 1645 ; Xén. Cyr. 2, 2, 1, etc. contre qqn ; ὑπέρ τινος, Isocr. 201b ; περί τινος, DL. 2, 39 ; ἐπί τινος, Dém. 574, 3 ; ἐπί τινι, Isocr. 230c ; διά τι, Xén. An. 1, 2, 26, à cause de qqe ch. ||
E Fut. moy. au sens pass. ὀργιοῦμαι, Xén. An. 6, 1, 30.
Étym. ὀργή.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

85 occurrences

  1. Matthieu

    3
  2. 5:22… δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἔνοχος ἔσται τῇ …
  3. 18:34καὶ ὀργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς …
  4. 22:7ὁ δὲ βασιλεὺς ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσεν …
  5. Marc

    1
  6. 1:41καὶ ὀργισθεὶς ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἥψατο καὶ …
  7. Luc

    2
  8. 14:21… ἀπήγγειλεν τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπεν τῷ δούλῳ αὐτοῦ· …
  9. 15:28 ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ …
  10. Éphésiens

    1
  11. 4:26 ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε· ὁ ἥλιος μὴ …
  12. Apocalypse

    2
  13. 11:18καὶ τὰ ἔθνη ὠργίσθησαν, καὶ ἦλθεν ἡ ὀργή σου καὶ …
  14. 12:17καὶ ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί, καὶ …