ὀσφύς

Nom · osfus (osfus)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ὀσφύς, gén. ύος, acc. ύν, rar. ύα (ἡ) [ῡ aux cas dissyll.]
1 hanche, Arstt. H.A. 1, 13 ||
2 p. ext. partie du corps au-dessus des hanches, les reins, le flanc, Eschl. Pr. 498 ; Ar. Pax 1053, etc. ; Hdt. 2, 40 ; Xén. Eq. 1, 12 ; au plur. Xén. Cyn. 4, 8 ||
E Acc. -ύα, Anth. 12, 213.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

74 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 3:4… καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, ἡ δὲ τροφὴ ἦν αὐτοῦ …
  3. Marc

    1
  4. 1:6… καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἔσθων ἀκρίδας καὶ μέλι …
  5. Luc

    1
  6. 12:35Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι,
  7. Actes

    1
  8. 2:30… αὐτῷ ὁ θεὸς ἐκ καρποῦ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καθίσαι ἐπὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ,
  9. Éphésiens

    1
  10. 6:14στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν …
  11. Hébreux

    2
  12. 7:5… ἀδελφοὺς αὐτῶν, καίπερ ἐξεληλυθότας ἐκ τῆς ὀσφύος Ἀβραάμ·
  13. 7:10ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ …
  14. 1 Pierre

    1
  15. 1:13Διὸ ἀναζωσάμενοι τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν, νήφοντες τελείως, ἐλπίσατε …