ὀφείλημα

Nom · ofilima (oféïlêma)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ὀφείλημα, ατος (τὸ) dette, obligation, Thc. 2, 40 ; Plat. Leg. 717b ; Arstt. Nic. 9, 2.
Étym. ὀφείλω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗