ὀφείλημα
Nom · ofilima (oféïlêma)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ὀφείλημα, ατος
(τὸ) dette, obligation, Thc. 2, 40 ; Plat. Leg. 717b ; Arstt. Nic. 9, 2.
Étym.
ὀφείλω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗