ὁμολογέω

Verbe · homologéô (homologéô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ὁμολογέω-ῶ (impf. ὡμολόγουν, f. ὁμολογήσω, ao. ὡμολόγησα, pf. ὡμολόγηκα ; pl. q. pf. ὡμολογήκειν ; pass. f. ὁμολογηθήσομαι, ao. ὡμολογήθην, pf. ὡμολόγημαι, pl. q. pf. ὡμολογήμην)
I parler d’accord avec, d’où :
1 être d’accord : ἀλλήλοις, Plat. Phædr. 237c, les uns avec les autres ; le nom de la pers. ou de la chose sur laquelle on est d’accord à l’acc. : τινα, Plat. Rsp. 597e, être d’accord au sujet de qqn ; au dat. : μισθῷ ὁμολογήσαντες, Hdt. 2, 86, s’étant mis d’accord sur le salaire ; avec une prép. : περί τινος, Xén. Ap. 20 ; περί τι, Hdt. 2, 4 ; ἐπί τινι, Hdt. 1, 60, au sujet de qqe ch. ; avec double rég. τί τινι, Hdt. 4, 154, être d’accord sur qqe ch. avec qqn ||
2 convenir de, reconnaître, confesser, avouer, acc. Thc. 2, 40 ; Soph. Ph. 980 ; Eur. I.A. 1142, etc. ; avec l’inf. ὁμ. πατάξαι καὶ βαλεῖν, Ar. Vesp. 1422, j’avoue l’avoir frappé et chassé ; avec ὅτι, Plat. Rsp. 367b ; avec ὡς, Paus. 2, 26, 5 ; avec double rég. ἐγὼ αὐτοῖς ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην τὴν ὁμολογίαν, Plat. Crit. 52a, je me trouve avoir accepté ces conditions ; abs. ὁμολογῶ, Xén. An. 6, 4, 17, je l’avoue ; au pass. πρὸς πάντων κράτιστος δὴ γενέσθαι, Xén. An. 1, 9, 20, tout le monde convient qu’il était excellent, etc. ; impers. ὡς παρὰ πάντων ὁμολογεῖται, Xén. An. 1, 9, 1, de l’aveu de tous ; particul. consentir à des conditions imposées par l’ennemi, s’arranger avec, dat. Hdt. 1, 172 ; Thc. 1, 101, etc. ; ἐπί τινι, Hdt. 8, 140, à telle condition ; avec un inf. Hdt. 6, 92 ||
3 p. ext. avoir du rapport avec : αὗται αἱ πόλιες τῇσι πρότερον λεχθείσῃσι ὁμολογέουσι κατὰ γλῶσσαν οὐδέν, Hdt. 1, 142, en ce qui regarde la langue, ces villes n’ont aucun rapport avec celles précédemment nommées, cf. Hdt. 2, 18 ; 6, 54 ||
II Moy. (ao. ὡμολογησάμην)
1 être d’accord avec soi-même ou les uns avec les autres, s’entendre mutuellement, Plat. Tim. 29c ; ὁμ. τι, Plat. Rsp. 544a, s’entendre sur qqe ch. ; τοῦτο ὅτι, Plat. Crat. 439b, sur ce point que, etc. ; suivi d’une propos. relat. Xén. Conv. 4, 56 ||
2 p. suite, amener à convenir que, s’efforcer de faire admettre que, Xén. Mem. 1, 2, 57 ||
3 concéder, accorder, promettre : τί τινι, Plat. Conv. 196c, qqe ch. à qqn ; avec l’inf. Dém. 1042, 15, etc.
Étym. ὁμόλογος.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

38 occurrences

  1. Matthieu

    4
  2. 7:23καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς ὅτι Οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε …
  3. 10:32Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω …
  4. 10:32… ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός …
  5. 14:7ὅθεν μετὰ ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ἐὰν αἰτήσηται.
  6. Luc

    2
  7. 12:8Λέγω δὲ ὑμῖν, πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, καὶ …
  8. 12:8… ἀνθρώπων, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ …
  9. Jean

    4
  10. 1:20καὶ ὡμολόγησεν καὶ οὐκ ἠρνήσατο, καὶ ὡμολόγησεν ὅτι …
  11. 1:20καὶ ὡμολόγησεν καὶ οὐκ ἠρνήσατο, καὶ ὡμολόγησεν ὅτι Ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ὁ χριστός.
  12. 9:22… οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται.
  13. 12:42… αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται,
  14. Actes

    3
  15. 7:17… ἤγγιζεν ὁ χρόνος τῆς ἐπαγγελίας ἧς ὡμολόγησεν ὁ θεὸς τῷ Ἀβραάμ, ηὔξησεν ὁ …
  16. 23:8… μήτε ἄγγελον μήτε πνεῦμα, Φαρισαῖοι δὲ ὁμολογοῦσιν τὰ ἀμφότερα.
  17. 24:14 ὁμολογῶ δὲ τοῦτό σοι ὅτι κατὰ τὴν …
  18. Romains

    2
  19. 10:9ὅτι ἐὰν ὁμολογήσῃς ἐν τῷ στόματί σου κύριον Ἰησοῦν, …
  20. 10:10… γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην, στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν·
  21. 1 Timothée

    1
  22. 6:12… αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν ἐκλήθης καὶ ὡμολόγησας τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων.
  23. Tite

    1
  24. 1:16θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται, βδελυκτοὶ …
  25. Hébreux

    2
  26. 11:13… πόρρωθεν αὐτὰς ἰδόντες καὶ ἀσπασάμενοι, καὶ ὁμολογήσαντες ὅτι ξένοι καὶ παρεπίδημοί εἰσιν ἐπὶ …
  27. 13:15… τῷ θεῷ, τοῦτ’ ἔστιν καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.
  28. 1 Jean

    5
  29. 1:9ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστιν καὶ …
  30. 2:23… υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει· ὁ ὁμολογῶν τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα ἔχει.
  31. 4:2… πνεῦμα τοῦ θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα ἐκ …
  32. 4:3καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ …
  33. 4:15ὃς ἐὰν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ …
  34. 2 Jean

    1
  35. 1:7… ἐξῆλθον εἰς τὸν κόσμον, οἱ μὴ ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστὸν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτός …
  36. Apocalypse

    1
  37. 3:5… ἐκ τῆς βίβλου τῆς ζωῆς, καὶ ὁμολογήσω τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ πατρός …