ὄχλος

Nom · okhlos (oklos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ὄχλος, ου (ὁ)
I foule, d’où :
1 en gén. foule, multitude d’hommes, Pd. P. 4, 151 ; Eschl. Pers. 53 ; Soph. Tr. 424 ; Ar. Eccl. 383, etc. ; Xén. Cyr. 7, 5, 39, etc. ; Plat. Gorg. 458e, etc. ; comme nom collect. joint à un part. au plur. Xén. Hell. 2, 2, 21 ; au plur. οἱ ὄχλοι, Xén. Mem. 3, 7, 5 ; Plat. Gorg. 454b, les assemblées du peuple ; en parl. de soldats, masse de troupes, particul. de troupes légèrement armées, Thc. 3, 109 ; 4, 56 ; 7, 84 ; ou du train des équipages, Thc. 6, 64 ; 7, 62, 78 ; Xén. Cyr. 4, 2, 6, etc. ; en mauv. part, en parl. d’une troupe de soldats en désordre, Thc. 4, 126, etc. ||
2 particul. foule de peuple, la foule, la multitude, le bas peuple, la populace, Xén. Cyr. 2, 2, 21, etc. ; Hdn 7, 3, 11 ; δι’ ὄχλου ἤδη τοῦτό γε, DH. Lys. 10, c’est chose connue de tous ; de même ὁ ὄχλος τῶν στρατιωτῶν, Xén. Cyr. 6, 1, 25 ; abs. οἱ ὄχλοι, Pol. 1, 15, 4, etc. la masse de l’armée, p. opp. aux chefs ||
3 multitude d’animaux, Eur. I.A. 191 ||
4 foule de choses (vaisseaux, Thc. 1, 49 ; mots, Luc. Nec. 4, etc.) ||
II tumulte d’une foule, d’où embarras causé par la foule, et, en gén. embarras, gêne ; ὄχλον παρέχειν τινί, Hdt. 1, 86 ; Xén. An. 3, 2, 27, causer des embarras à qqn ; δι’ ὄχλου εἶναί τινι, Thc. 1, 73 ; Ar. Eccl. 888, être importun, à charge à qqn.
Étym. indo-europ. *uoǵh-(s)lo-, de la R. *ueǵh-, conduire, transporter ; cf. ὀχέω 1, lat. vehō.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

219 occurrences

  1. Matthieu

    49
  2. 4:25καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας καὶ Δεκαπόλεως …
  3. 5:1Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος· καὶ καθίσαντος …
  4. 7:28… Ἰησοῦς τοὺς λόγους τούτους, ἐξεπλήσσοντο οἱ ὄχλοι ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ·
  5. 8:1… αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὄρους ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί.
  6. 8:18Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς πολλοὺς ὄχλους περὶ αὐτὸν ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν εἰς τὸ …
  7. 9:8ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐφοβήθησαν καὶ ἐδόξασαν τὸν θεὸν τὸν …
  8. 9:23… καὶ ἰδὼν τοὺς αὐλητὰς καὶ τὸν ὄχλον θορυβούμενον
  9. 9:25ὅτε δὲ ἐξεβλήθη ὁ ὄχλος, εἰσελθὼν ἐκράτησεν τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ …
  10. 9:33… ἐλάλησεν ὁ κωφός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες· Οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ …
  11. 9:36Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἐσπλαγχνίσθη περὶ αὐτῶν ὅτι ἦσαν ἐσκυλμένοι …
  12. 11:7… πορευομένων ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς λέγειν τοῖς ὄχλοις περὶ Ἰωάννου· Τί ἐξήλθατε εἰς τὴν …
  13. 12:23καὶ ἐξίσταντο πάντες οἱ ὄχλοι καὶ ἔλεγον· Μήτι οὗτός ἐστιν ὁ …
  14. 12:46Ἔτι δὲ αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις ἰδοὺ ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ …
  15. 13:2καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ὄχλοι πολλοί, ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖον ἐμβάντα …
  16. 13:2… πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει.
  17. 13:34… ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις, καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐδὲν ἐλάλει αὐτοῖς·
  18. 13:36Τότε ἀφεὶς τοὺς ὄχλους ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν. καὶ προσῆλθον …
  19. 14:5καὶ θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι ἐφοβήθη τὸν ὄχλον, ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.
  20. 14:13… τόπον κατ’ ἰδίαν· καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζῇ ἀπὸ τῶν πόλεων.
  21. 14:14καὶ ἐξελθὼν εἶδεν πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσεν …
  22. 14:15… ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν …
  23. 14:19καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοῦ χόρτου, λαβὼν τοὺς …
  24. 14:19… τοὺς ἄρτους οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις.
  25. 14:22… τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.
  26. 14:23καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν …
  27. 15:10Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον εἶπεν αὐτοῖς· Ἀκούετε καὶ συνίετε·
  28. 15:30καὶ προσῆλθον αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ ἔχοντες μεθ’ ἑαυτῶν κωφούς, τυφλούς, …
  29. 15:31ὥστε τὸν ὄχλον θαυμάσαι βλέποντας κωφοὺς λαλοῦντας κυλλοὺς ὑγιεῖς …
  30. 15:32… μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν· Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέραι τρεῖς προσμένουσίν μοι …
  31. 15:33… ἐν ἐρημίᾳ ἄρτοι τοσοῦτοι ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον;