ὅρκος
Nom · horkos (horkos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ὅρκος, ου
(ὁ)
1 serment, propr. « ce qui enferme ou
contraint » : ὅ. θεῶν, Od. 2, 377, serment par les
dieux ; σὺν ὅρκῳ, Od. 14, 151 ; Xén. Cyr. 2, 3, 12 ; ὅρκῳ,
Thgn. 200 ;
ὅρκοις, Eschl.
Eum. 432, par
serment ; παρ’ ὅρκον, Pd. O. 13, 80 ; παρὰ τοὺς ὅρκους,
Xén. An.
2, 5, 41, contrairement à un serment,
aux serments ; ὅρκον ὀμνύναι,
Il. 19, 108,
etc. ; Od.
2, 378, etc. ;
ποιεῖσθαι, Xén.
Lac. 15, 7,
prononcer un serment ; δοῦναί τινι,
Eur. I.T.
735, donner sa parole avec serment à
qqn ; ὅρκον ἀποδιδόναι, Dém. 443, 15, prêter un
serment demandé ; δέχεσθαι, Eschl. Eum. 429 ; Xén. Hell. 5, 1, 32 ;
ἑλέσθαι, Il.
22, 119 ; Od.
4, 746 ; ἀπολαμϐάνειν, Dém.
234, 10, recevoir un serment ;
ὅρκον ὁρκοῦν (v. ὁρκόω) ; ὅρκῳ ἐμμένειν, Xén.
Hell. 2, 4,
43 ; Eur. Med. 754, rester fidèle à
un serment ; ὅρκον λύειν, Xén. An. 3, 2, 10, rompre un serment ||
2 témoin d’un serment,
dieu par lequel on jure, c. à d. pour les dieux,
lorsqu’ils s’engageaient par serment, Ouranos, Gæa, Styx,
Il. 15, 38 ;
Hés. Th.
784 ; pour les
hommes, Zeus, Pd. 4, 167.
Étym.
Étymol. incert. ; semble lié à ἕρκος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
67 occurrences
Matthieu
4- 5:33… ἐπιορκήσεις, ἀποδώσεις δὲ τῷ κυρίῳ τοὺς ὅρκους σου.
- 14:7ὅθεν μετὰ ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι ὃ ἐὰν αἰτήσηται.
- 14:9καὶ λυπηθεὶς ὁ βασιλεὺς διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους ἐκέλευσεν δοθῆναι,
- 26:72καὶ πάλιν ἠρνήσατο μετὰ ὅρκου ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον.
Marc
1- 6:26… περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεὺς διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς ἀνακειμένους οὐκ ἠθέλησεν ἀθετῆσαι …
Luc
1- 1:73 ὅρκον ὃν ὤμοσεν πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα …
Actes
1- 2:30προφήτης οὖν ὑπάρχων, καὶ εἰδὼς ὅτι ὅρκῳ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ θεὸς ἐκ καρποῦ …
Hébreux
2- 6:16… αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος·
- 6:17… τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ,
Jacques
1- 5:12… μήτε τὴν γῆν μήτε ἄλλον τινὰ ὅρκον· ἤτω δὲ ὑμῶν τὸ Ναὶ ναὶ …