ὑγιαίνω

Verbe · hugiénô (hugiaïnô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ὑγιαίνω (f. ὑγιανῶ [ᾰ] ao. ὑγίανα [ᾱ], pf. inus. ; pass. f. ὑγιασθήσομαι, ao. ὑγιάσθην et ὑγιάνθην, pf. inus.) [ῠ]
I intr. :
1 se bien porter, être en bonne santé, Hdt. 1, 153 ; Hpc. 567, 13 ; Att. ; p. opp. à νοσεῖν, Plat. Gorg. 495e ; en parl. d’organes (yeux, Xén. Œc. 10, 6, etc.) ; en parl. de choses, Plut. M. 5a, 43b, etc. ; ὑγίαινε, Ar. Ran. 165, Eccl. 477 ; Luc. Laps. 1, etc. portez-vous bien ! formule de salutation, surt. d’adieu ; τὸ ὑγιαῖνον, Hdt. 7, 157, l’état sain, le bon état (politique ou religieux d’un pays) ; fig. avoir l’esprit sain, être dans son bon sens, Thgn. 255 ; Hdt. 3, 33 ; Ar. Nub. 1275, etc. ; Xén. Œc. 11, 5 ; Plat. Theæt. 190c, etc. ||
2 revenir à la santé, se rétablir, Hpc. 567, 13 ; 593, 52 ; Xén. Mem. 2, 2, 10 ; Dém. 1256, 5 ||
II tr. guérir, Dicéarq. p. 30 Huds. ; d’où au pass. se rétablir, Hpc. 3, 43 ||
E Ao. ion. ὑγίηνα, Hpc. 5, 86 ; 7, 508 Littré.
Étym. ὑγιής.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

35 occurrences

  1. Luc

    3
  2. 5:31… πρὸς αὐτούς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ ἀλλὰ οἱ κακῶς ἔχοντες·
  3. 7:10… οἶκον οἱ πεμφθέντες εὗρον τὸν δοῦλον ὑγιαίνοντα.
  4. 15:27… σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν.
  5. 1 Timothée

    2
  6. 1:10… ἐπιόρκοις, καὶ εἴ τι ἕτερον τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ ἀντίκειται,
  7. 6:3εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσι λόγοις, τοῖς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ …
  8. 2 Timothée

    2
  9. 1:13ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων λόγων ὧν παρ’ ἐμοῦ ἤκουσας ἐν …
  10. 4:3ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς …
  11. Tite

    4
  12. 1:9… καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ὑγιαινούσῃ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν.
  13. 1:13… ἣν αἰτίαν ἔλεγχε αὐτοὺς ἀποτόμως, ἵνα ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει,
  14. 2:1Σὺ δὲ λάλει ἃ πρέπει τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ.
  15. 2:2πρεσβύτας νηφαλίους εἶναι, σεμνούς, σώφρονας, ὑγιαίνοντας τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ.
  16. 3 Jean

    1
  17. 1:2… περὶ πάντων εὔχομαί σε εὐοδοῦσθαι καὶ ὑγιαίνειν, καθὼς εὐοδοῦταί σου ἡ ψυχή.