ὑετός
Nom · huétos (huétos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ὑετός, οῦ
(ὁ) [ῡ] forte
pluie, pluie continue (p. opp. à
ὄμϐρος) Il.
12, 133 ; Hés.
O. 543 ;
Xén. Cyn.
5, 4 ; Arstt.
Meteor. 1, 9,
6 ; au plur. Arstt. P.A. 2, 7, 12 ||
E ῠ au gén. épq. ὑετοῖο.
Étym.
ὕω ; v.
ὑετώτερος et
ὑετώτατος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
88 occurrences
Actes
2- 14:17… ἀμάρτυρον αὑτὸν ἀφῆκεν ἀγαθουργῶν, οὐρανόθεν ὑμῖν ὑετοὺς διδοὺς καὶ καιροὺς καρποφόρους, ἐμπιπλῶν τροφῆς …
- 28:2… πυρὰν προσελάβοντο πάντας ἡμᾶς διὰ τὸν ὑετὸν τὸν ἐφεστῶτα καὶ διὰ τὸ ψῦχος.
Hébreux
1- 6:7… πιοῦσα τὸν ἐπ’ αὐτῆς ἐρχόμενον πολλάκις ὑετόν, καὶ τίκτουσα βοτάνην εὔθετον ἐκείνοις δι’ …
Jacques
1- 5:18καὶ πάλιν προσηύξατο, καὶ ὁ οὐρανὸς ὑετὸν ἔδωκεν καὶ ἡ γῆ ἐβλάστησεν τὸν …
Apocalypse
1- 11:6… ἐξουσίαν κλεῖσαι τὸν οὐρανόν, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, …