Concordance

ὑπερήφανος

Adjectif · hupérifanos (hupérêfanos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ὑπερή·φανος, ος, ον [ᾰ]
1 magnifique, splendide, au propr. Philippid. (Com. fr. 4, 476) ; fig. Plat. Phæd. 96a, Conv. 217e, etc. ; Plut. Fab. 26 ||
2 fier, orgueilleux, méprisant, dédaigneux, Hés. Th. 149 ; Pd. P. 2, 52 ; Eschl. Pr. 402 ; Isocr. 274b ; joint à ὑϐριστής, Arstt. Rhet. 2, 16, 1 ; τὸ ὑπερήφανον, Plut. Alc. c. Cor. 4 ; Ath. 584e, l’orgueil ||
Cp. -ώτερος, Dém. 175, 10 ; Arstt. Rhet. 2, 17, 6 ; sup. irrég. -έστατος, Schol.
Étym. Étymol. inconnue.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

45 occurrences

  1. Luc

    1
  2. 1:51Ἐποίησεν κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν·

  3. Romains

    1
  4. 1:30καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς,

  5. 2 Timothée

    1
  6. 3:2… γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι,

  7. Jacques

    1
  8. 4:6… δίδωσιν χάριν· διὸ λέγει· Ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν.

  9. 1 Pierre

    1
  10. 5:5… τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε, ὅτι Ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν.