ὑποταγή
Nom · hupotagi (hupotagê)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ὑποταγή, ῆς
(ἡ) [ᾰ]
1 subordination,
soumission, DH. 3,
66 ; NT. 2
Cor. 9, 13, Gal. 2, 5 ||
2 t. de
gr. subjonctif, Dysc. Synt. 301, etc.
Étym.
ὑποτάσσω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
2 Corinthiens
1- 9:13… ταύτης δοξάζοντες τὸν θεὸν ἐπὶ τῇ ὑποταγῇ τῆς ὁμολογίας ὑμῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον …
Galates
1- 2:5οἷς οὐδὲ πρὸς ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ, ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ …
1 Timothée
2- 2:11γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω ἐν πάσῃ ὑποταγῇ·
- 3:4… οἴκου καλῶς προϊστάμενον, τέκνα ἔχοντα ἐν ὑποταγῇ μετὰ πάσης σεμνότητος·