ὠδίν

Nom · ôdin (ôdin)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ὠδίν, ῖνος (ἡ) [ῑ] forme postér. p. ὠδίς, Spt. Esaï. 37, 5 ; NT. 1 Thess. 5, 3.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

40 occurrences

  1. Matthieu

    1
  2. 24:8πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων.
  3. Marc

    1
  4. 13:8… σεισμοὶ κατὰ τόπους, ἔσονται λιμοί· ἀρχὴ ὠδίνων ταῦτα.
  5. Actes

    1
  6. 2:24ὃν ὁ θεὸς ἀνέστησεν λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν …
  7. 1 Thessaloniciens

    1
  8. 5:3… αἰφνίδιος αὐτοῖς ἐφίσταται ὄλεθρος ὥσπερ ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ, καὶ οὐ …