Ῥώμη
Nom · rômi (rhômê)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
Ῥώμη, ης
(ἡ)
I n.
rom. = lat. Rōma ;
1 Rome, v. d’Italie, Arstt.
fr. 568 ; Plut.
Rom. 1,
etc. ||
2 Roma, n. de f. myth. Plut.
Qu. rom. 6,
Rom. 2,
etc. ||
II n.
grec, n. de chienne, Xén.
Cyn. 7, 5
||
E Dor. Ῥώμα, Anth. 9, 59 ; A. Pl. 72, etc.
Étym.
cf. le préc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
20 occurrences
Actes
5- 18:2… χωρίζεσθαι πάντας τοὺς Ἰουδαίους ἀπὸ τῆς Ῥώμης, προσῆλθεν αὐτοῖς,
- 19:21… γενέσθαι με ἐκεῖ δεῖ με καὶ Ῥώμην ἰδεῖν.
- 23:11… Ἰερουσαλὴμ οὕτω σε δεῖ καὶ εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι.
- 28:14… ἡμέρας ἑπτά· καὶ οὕτως εἰς τὴν Ῥώμην ἤλθαμεν.
- 28:16Ὅτε δὲ εἰσήλθομεν εἰς Ῥώμην, ἐπετράπη τῷ Παύλῳ μένειν καθ’ ἑαυτὸν …
Romains
2- 1:7πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἐν Ῥώμῃ ἀγαπητοῖς θεοῦ, κλητοῖς ἁγίοις· χάρις ὑμῖν …
- 1:15… ἐμὲ πρόθυμον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι.
2 Timothée
1- 1:17ἀλλὰ γενόμενος ἐν Ῥώμῃ σπουδαίως ἐζήτησέν με καὶ εὗρεν—