Εὐπάτωρ
Nom · éfpatôr (eupatôr)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
Εὐ·πάτωρ, ορος
(ὁ) [ᾰ]
Eupatôr, surn. de Mithridate le Grand,
Luc. Alex.
57.
Étym.
v. le préc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
1 Maccabées
LXX · 1- 6:17… νεώτερον καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Εὐπάτωρ
2 Maccabées
LXX · 3- 10:10νυνὶ δὲ τὰ κατὰ τὸν Εὐπάτορα Ἀντίοχον υἱὸν δὲ τοῦ ἀσεβοῦς γενόμενον …
- 10:13… κατηγορούμενος ὑπὸ τῶν φίλων πρὸς τὸν Εὐπάτορα καὶ προδότης παρ᾿ ἕκαστα ἀκούων διὰ …
- 13:1… τοῖς περὶ τὸν Ιουδαν Ἀντίοχον τὸν Εὐπάτορα παραγενέσθαι σὺν πλήθεσιν ἐπὶ τὴν Ιουδαίαν