βάσκανος
Adjectif · vaskanos (baskanos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
βάσκανος, ος, ον
[κᾰ]
1 qui regarde d’un mauvais
œil, qui jette un sort, Plut. Qu. conv. 5, 7, 1 ;
Alciphr. 1,
15 ; d’où subst. ὁ β. sorcier,
Dém. 582, 1 ;
joint à γόης,
Str. 654 ;
à τελχίς,
Syn. 570
||
2 p.
suite, curieux, jaloux, Ar.
Eq. 103 ;
Pl. 571 ;
Dém. 307, 20 ;
en parl. de choses, Dém. 320, 24 ||
3 p.
ext. dénigrant, médisant, calomniateur, méchant,
Dém. 271, 10 ;
joint à συκοφάντης, Str.
640 ; à
δύσκολος, Plut.
Fab. 26 ;
à πικρός,
Phil. 1, 429 ;
Man. 5, 102,
etc. ; en parl. de
choses, Anth. 9, 756 (cf. 9, 544) ||
Sup. βασκανώτατος, Com.
(Plut. M.
469b ;
515d ;
cf. Com.
fr. 4, 671 Mein.).
Étym.
p.-ê. emprunt à un substrat
pré-indo-europ.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Proverbes
LXX · 2- 23:6μὴ συνδείπνει ἀνδρὶ βασκάνῳ μηδὲ ἐπιθύμει τῶν βρωμάτων αὐτοῦ
- 35:22σπεύδει πλουτεῖν ἀνὴρ βάσκανος καὶ οὐκ οἶδεν ὅτι ἐλεήμων κρατήσει …
Siracide
LXX · 3- 14:3… οὐ καλὸς ὁ πλοῦτος καὶ ἀνθρώπῳ βασκάνῳ ἵνα τί χρήματα
- 18:18μωρὸς ἀχαρίστως ὀνειδιεῖ καὶ δόσις βασκάνου ἐκτήκει ὀφθαλμούς
- 37:11… καὶ μετὰ ἀγοράζοντος περὶ πράσεως μετὰ βασκάνου περὶ εὐχαριστίας καὶ μετὰ ἀνελεήμονος περὶ …