βαρύγλωσσος
Adjectif · varuglôssos (baruglôssos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
βαρύ·γλωσσος, ος, ον
[ᾰ‽] à la langue lourde, c. à d. médisant, Nonn.
Jo. 10, 33.
Étym.
β. γλῶσσα.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗