βαρύγλωσσος

Adjectif · varuglôssos (baruglôssos)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

βαρύ·γλωσσος, ος, ον [ᾰ‽] à la langue lourde, c. à d. médisant, Nonn. Jo. 10, 33.
Étym. β. γλῶσσα.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗