βεβήλωσις
Nom · vévilôsis (bébêlôsis)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
βεϐήλωσις, εως
(ἡ) profanation, souillure, Spt. Lev. 21, 4 ; Phil. 1, 523.
Étym.
βεϐηλόω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Lévitique
LXX · 1- 21:4… ἐξάπινα ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ εἰς βεβήλωσιν αὐτοῦ
Judith
LXX · 3- 4:3… θυσιαστήριον καὶ ὁ οἶκος ἐκ τῆς βεβηλώσεως ἡγιασμένα ἦν
- 4:12… εἰς ἀφανισμὸν καὶ τὰ ἅγια εἰς βεβήλωσιν καὶ ὀνειδισμὸν ἐπίχαρμα τοῖς ἔθνεσιν
- 8:21… τὰ ἅγια ἡμῶν καὶ ἐκζητήσει τὴν βεβήλωσιν αὐτῶν ἐκ τοῦ αἵματος ἡμῶν
3 Maccabées
LXX · 2- 1:29… θάνατον ἀλλασσομένων ἀντὶ τῆς τοῦ τόπου βεβηλώσεως
- 2:17… τούτων ἀκαθαρσίᾳ μηδὲ εὐθύνῃς ἡμᾶς ἐν βεβηλώσει ἵνα μὴ καυχήσωνται οἱ παράνομοι ἐν …
Psaumes de Salomon
LXX · 2- 1:8… ἔθνη ἐβεβήλωσαν τὰ ἅγια κυρίου ἐν βεβηλώσει
- 8:21… τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἃ ἐγέννησαν ἐν βεβηλώσει