βομβέω
Verbe · vomvéô (bombéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
βομϐέω-ῶ, f.
ήσω, produire un bruit sourd,
dans Homère touj. en parl. de corps durs
(lance, Il.
16, 118 ; aiguière, Od. 18, 396 ; disque qui fend les
airs, Od. 8,
190) ; en parl. de la mer,
Sim. fr. 2 ;
postér. en parl. de
bourdonnement (d’abeilles ou
d’insectes, Plat. Rsp. 564d ; Arstt. H.A. 4, 9, 3 ;
9, 40, 53 ; Thcr. Idyl. 3, 14 ; Anth. 5, 292 ; d’oreilles,
Plat. Crit.
54d ;
Luc. D. mer.
9, 3) ; en parl. du
grondement du tonnerre, Nonn.
D. 1, 301 ||
E Prés. 3 pl. dor. βομϐεῦντι,
Thcr. Idyl.
5, 46 ; part.
fém. βομϐεῦσα, Thcr. Idyl. 3, 13. Impf. poét.
ἐϐόμϐεον, A. Rh.
2, 596.
Étym.
βόμϐος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
1 Chroniques
LXX · 1- 16:32 βομβήσει ἡ θάλασσα σὺν τῷ πληρώματι καὶ …
Jérémie
LXX · 3- 31:36… τοῦτο καρδία μου Μωαβ ὥσπερ αὐλοὶ βομβήσουσιν καρδία μου ἐπ᾿ ἀνθρώπους Κιραδας ὥσπερ …
- 31:36… μου ἐπ᾿ ἀνθρώπους Κιραδας ὥσπερ αὐλὸς βομβήσει διὰ τοῦτο ἃ περιεποιήσατο ἀπώλετο ἀπὸ …
- 38:36… νυκτός καὶ κραυγὴν ἐν θαλάσσῃ καὶ ἐβόμβησεν τὰ κύματα αὐτῆς κύριος παντοκράτωρ ὄνομα …