Concordance

βροντάω

Verbe · vrontaô (brontaô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

βροντάω-ῶ, f. ήσω :
1 tonner, faire éclater le tonnerre, en parl. de Zeus, Od. 14, 305 ; Ar. Nub. 374 ; fig. parler d’une voix tonnante, en parl. de Périclès, Ar. Ach. 531 ; au pass. être frappé du tonnerre, c. à d. de la foudre, Arstt. Div. per somn. 1, 9 ||
2 impers, βροντᾷ, il tonne, Ar. fr. 142 ; Arstt. H.A. 6, 2 ; βροντήσαντος, Arstt. H.A. 9, 3, s’il tonnait ||
E Ao. 3 sg. βρόντησε, Od. l. c.
Étym. βροντή.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

10 occurrences

  1. 1 Samuel

    LXX · 2
  2. 2:10… γῆς κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐβρόντησεν αὐτὸς κρινεῖ ἄκρα γῆς καὶ δίδωσιν …
  3. 7:10… προσῆγον εἰς πόλεμον ἐπὶ Ισραηλ καὶ ἐβρόντησεν κύριος ἐν φωνῇ μεγάλῃ ἐν τῇ …

  4. 2 Samuel

    LXX · 1
  5. 22:14 ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ κύριος καὶ ὁ ὕψιστος …

  6. Job

    LXX · 3
  7. 37:4ὀπίσω αὐτοῦ βοήσεται φωνή βροντήσει ἐν φωνῇ ὕβρεως αὐτοῦ καὶ οὐκ …
  8. 37:5 βροντήσει ὁ ἰσχυρὸς ἐν φωνῇ αὐτοῦ θαυμάσια …
  9. 40:9… τοῦ κυρίου ἢ φωνῇ κατ᾿ αὐτὸν βροντᾷς

  10. Psaumes

    LXX · 2
  11. 17:14καὶ ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ κύριος καὶ ὁ ὕψιστος …
  12. 28:3… τῶν ὑδάτων ὁ θεὸς τῆς δόξης ἐβρόντησεν κύριος ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν

  13. Siracide

    LXX · 1
  14. 46:17καὶ ἐβρόντησεν ἀπ᾿ οὐρανοῦ ὁ κύριος καὶ ἐν …

  15. Odes

    LXX · 1
  16. 3:10… γῆς κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐβρόντησεν αὐτὸς κρινεῖ ἄκρα γῆς δίκαιος ὢν …