βῶλος
Nom · vôlos (bôlos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
βῶλος, ου
(ἡ, qqf.
ὁ)
1 motte de terre,
Od. 18, 374 ;
Soph. Aj.
1286 ; Xén.
Cyr. 8, 3, 28,
etc. ; p. ext.
champ, terre, fonds de terre, Anth.
9, 561 ; Mosch.
4, 37, etc.
||
2 p.
anal. masse en forme de motte, boule : β. χρυσίου, Str.
146 (cf.
Arstt. Mir.
45 ; fr.
248), lingot d’or ; β. μολίϐδου,
DS. 3, 14,
masse de plomb ; p. anal. abs. βῶλος, Eur. Or. 983 (cf. DL. 2, 10) pierre suspendue
dans les airs ||
E ὁ βῶλος, Arstt. ll. cc. ; DC. 40, 47 ; Sext. M. 248 ; Lyc. 484.
Étym.
Étymol. inconnue.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Job
LXX · 1- 38:28… πατήρ τίς δέ ἐστιν ὁ τετοκὼς βώλους δρόσου
Ézéchiel
LXX · 2- 17:7… αὐτῷ τοῦ ποτίσαι αὐτὴν σὺν τῷ βώλῳ τῆς φυτείας αὐτῆς
- 17:10… τὸν καύσωνα ξηρανθήσεται ξηρασίᾳ σὺν τῷ βώλῳ ἀνατολῆς αὐτῆς ξηρανθήσεται
Siracide
LXX · 1- 22:15ἄμμον καὶ ἅλα καὶ βῶλον σιδήρου εὔκοπον ὑπενεγκεῖν ἢ ἄνθρωπον ἀσύνετον